— 389 — Vindplaatsen van glaciaalrelicten op de Veluwe door Mevr. J. J. HACKE-OUDEMANS Er zijn een aantal planten en dieren, die als glaciaalrelicten be-kend staan, d.w.2. dat zij beschouwd worden als overblijfselen van de flora en fauna, die tijdens of na den laatsten ijstijd hier aan-wezig waren. Men grondt deze meening vooral op het feit, dat deze planten en dieren thans alleen nog inheemsch zijn in veel noorde-lijker of arctische gebieden. F a b e r gebruikt de benaming, die thans meer in zwang is, diluviale planten en dieren, waarbij het accent meer verlegd wordt van klimaat en tijdperk naar de geologi-sche formatie. Vele voorzichtige onderzoekers verzetten zich echter tegen deze opvatting, vinden de conclusie dat de gevonden relicten overblijf-selen zouden zijn uit een tijdperk van eenige duizenden jaren ge-leden, overdreven, en anderen meenen, dat men geen khmatologi-sche vergelijkingen mag maken uitsluitend gebaseerd op de vondst van een plant of dier, die thans alleen in koudere gewesten thuis-hoort. Van Baren geeft in zijn handboek sprekende voorbeelden van deze oppositie, die alle tot voorzichtigheid manen. Van Baren zegt zelf zoo terecht : ,,De vraag, waardoor een plant of dier of een bepaalde groep van beide op een plaats voorkomt, is niet alleen een khmaat-, maar ook een bodemkwestie. Beide factoren, klimaat en bodem, bepalen dan weer het organische leven en tusschen deze drie bestaat een wisselwerking, die wij moeten trachten te leeren kennen, doch waarvan wij thans, en zeker van Nederland, bitter weinig afweten". Hij spoort dan ook aan om door ,, zorgvuldige detailarbeid, uitsluitend ondernomen met het doel onze kennis te verdiepen en uit te breiden, in de toekomst een betrouwbare basis te verkrijgen". Nu geeft Van Baren een heele lijst van glaciaalrelicten, ont-leend aan geschriften van R. Lauterborn en M. Weber, mededeehngen van Dr. D. MacGillavryenA. A. vanPelt Lechner, en Faber geeft een kaartje met de verspreiding der diluviale planten naar Hoogenraad. (Lijst van Baren zie bij-lage). Bezien wij de vindplaatsen nader, dan kunnen wij zeggen dat daar drie, eigenlijk vier groepen in te onderscheiden zijn : 1 . stilstaand water ; 2. stroomend water ; 3. Diluviale formaties ; 4. gebieden, die men als verspreidingsgebied moet beschouwen.
BioStor
