AMERIKAANSCHE DIPTERA 
DOOR 
P. M. VAN DER WULP. 
Vervolg vaia deel XXV, biz. 77. 
(Hierbij Plaat 1 mi 2)^ 
SYRPHIDAE {Veivolg). 
33. A 1 1 o g r a p t a obliqua Say. 
Scaeva obliqua, Say, Journ. ac. Phil. III. 91. 5; — Sijrplnis obliquus, 
Wied. j4 «ss. Zwcijl. II. 138.39; — Syrplins secnriferus, Macq. Dipt. ex. 
II. 2. 100. 22; id. supp. 1. 139; — Syrphus signatiis, v. d. Wulp, 
Tìjiìschr. V. Eni. X. 144. 16. pi. 4. f. 12; — Sphaerojàoria Bacchiiìcs, 
Walk. Lisi, III. 594; — Syrphus dimensus. Walk. Dipl. Sauna. 235. 
Van deze soort, vroeger door mij als Syrphus siguatus beschreven, 
ontving ik een $ uit Argentina van Prof. Weyenbergh. Zij vormt 
den type van het geslacht Allograpla O. Sack. {Bull. Buff. soc. nal. 
hist. III. 49), dat in naauwe verwantschap staat tot die soorten 
van het genus Syrphus, welke een lang en smal achterlijf hebben , 
alsmede tot de geslachten Melithrcplus en Mcsograpla. Van Syrphus is 
het onderscheiden door de eigendommelijke teekening van het achterlijf 
(zie PI. 1 fig. 1) en door het zeer gewelfde en zelfs vooruitstekende 
gezigt; van Melithreplns , waarmede het in het laatstgenoemd kenmerk 
overeenkomt, verschilt het geslacht AUoyrapla door de niet zoo sterk 
ontwikkelde mannelijke genitaliën , van Mrsograpla door het gemis der 
lichte langsstrepen pp den thorax. Alloyrapla is bovendien duidelijk 
1 
2 AMEEIKAANSCHE DIPTERA. 
gekenmerkt door de oogen in <?, waarvan het bovenste gedeelte grootere 
facetten heeft, iets wat in geen der bovengenoemde verwante genera 
het geval is. 
34. Allograpta exotica Wied. 
Sijrji/ius oxoticus, Wied. Aussereur. Zwei/i. II. 136. 35. 
Een mannetje en acht wijfjes van Guadeloupe (Delaunay) in het 
museum te I'russel. 
Wiedemann's beschrijving kan zonder veel dwang op deze voor- 
werpen worden toegepast; alleen valt op te merken, dat daarin wordt 
gezwegen van de kleur en teekening van het schildje, welke nogtans 
bij deze soort zeer in 't oog vallen. Eeue meer uitvoerige beschrijving 
moge overigens de soort doen kennen, ook voor het geval dat mijne 
determinatie onjuist ware. 
Lengte 7 mm. Aangezigt en voorhoofd bleek okergeel, met eenigen 
paarlemoerglans 5 het aangezigt met een glanzig zwarten middenband; 
voorhoofd bij het <? met eene glanzig zwarte vlek boven de sprieten, 
die bij het j tot een' langsband is uitgerekt. Aangezigt in 't midden 
een weinig bultachtig uitstekende; voorhoofd met korte zwarte beha- 
ring; achterhoofd aan de oogkanten lichtgrijs. Oogen bij het (? van 
boven met grover netwerk. Sprieten roodgeel; het derde lid vanboven 
bruin. Thorax glanzig metaalachtig zwartgroen; een zijband van de 
schouders tot den vleugelwortel , de achterhoeken vóór het schildje en 
een breede band in de borstzijden tusscheu de voor- en middenheupen , 
geel; bij sommige wijfjes is deze teekening groenachtig en verduisterd. 
Schildje geel met zwarte halfronde middenvlek. De rug van den thorax 
alsmede het schildje met korte maar digte beharing, die soms blond, 
soms vrij donker bruin is; achterrug glanzig blaauwzwai't. Achterlijf 
(PI. 1 fig. 2) slank , niet breeder dan de thorax , naar het einde ver- 
smald ; eerste ring geel , doch meestal aan den voorrand met zwarten 
zoom, die in 't midden breeder wordt en de gele kleur bijna tot een 
paar zij vlekken terugdringt ; tweede ring in 't midden met een gelen 
dwarsband; derde ring met een dergelijken, doch meer gebogen band; 
vierde ring met twee gele, den voor- en achterrand bereikende vlekken , 
die in 't midden door eene zwarte rugstreep zijn gescheiden en elk 
bovendien een zwart langsstreepje hebben, dat tegen den achten-aud 
rust; vijfde ring bij het $ bijna evenzoo geteekend, doch bij het c? 
schier geheel geel, alleen met eenig spoor van een paar zwarte streepjes; 
AMERIKA ANSf'irE DÌPTEHA. à 
buik eenkleuvig geel. In <? hebben de zijden der voorste ringen eene 
geelachtige uitstaande beharing. Pooten geel; de laatste leden der 
voorste tarsen , een ring voor de spits der achterdijen . de achter- 
scheenen met uitzondering der basis, en de achtertarsen geheel zwart. 
Kolfjes geel. Vleugels glasachtig, met vuilgele randvlek. 
Genus Mesogbapta Löw. 
{Dipt. Amir. scpl. II. .3i)0; Mesogramma j I.e. II. 31). 
Dit geslacht is naauw verwant aan Syrplius, en vooral aan Mcli- 
llireplus, met welk laatste het overeenkomt in het vooruitstekende 
aangezigt. Ilabitueel laat het zich onderscheiden door eene witachtige 
langsstreep midden op den thorax; de bijoogen staan ver van de 
kruin verwijderd; de schedeldriehoek van het c? is zeer langwerpig; 
de facetten der oogen zijn van boven niet grover. 
In Amerika is het genus sterk vertegenwoordigd : behalve al de 
soorten , door den Baron Osten Sacken in zijn laatsten Catalogus der 
Noord-Amerikaansche Diptera en door Schiner in de Novara-reis op- 
gesomd , behooren daartoe stellig ook Syrplins pidus Macq. van Guiana 
en S. amonim Macq. van Venezuela. Over 't geheel zijn er wel een 
dertigtal beschreven , en sommigen er van schijnen veelvuldig voor te 
komen. Waarschijnlijk zullen er nog wel meer zijn, althans onder 
de zeven soorten, welke ik ken, vind ik er wel een drietal nog 
onbeschreven. 
Die zeven soorten onderscheiden zich als volgt : 
n. Schildje geheel geel l>. 
Schildje zwart, meestal echter met gelen 
achterrand c. 
h. Derde en volgende ringen des achterlij fs met 
hoogstens twee zwarte stippen ditjilicala Wied. 
Derde en volgende ringen met vier langwerpige 
vlekjes, waarvan de middenste gestaart zijn. pidchella Macq. 
Derde en volgende ringen met eene fijne, in 
't midden even afgebroken dwarslijn. . . linmris n. sp. 
i\ Schildje zwart , met breeden gelen achterrand ; 
ligchaam weinig glanzig . (/• 
4 AMEEIKAANSCHE DIPTERA. 
Schildje met smallen gelen achterrand, soms 
bijna geheel zwart; Ugchaam zeer glanzig, 
als verlakt ^• 
(/. Tweede achterlijfsring zwart met twee tot 
elkander neigende , maanvormige, gele vlek- 
ken; de beide volgende ringen geel met 
zwarte zijvlekken en in 't midden een paar 
fijne langslijnen. arcifera Löw. 
Tweede achterlijfsring zwart, met een onaf- 
gebroken gelen dwarsband; de beide vol- 
gende ringen geel, elk, behalve de zwarte 
zijvlekken, in 't midden met vier zwarte 
stippen. miiUipunctal a n.sp. 
r. Derde en volgende lijfsringen nagenoeg een- 
kleurig roodgeel basilaris Wied. 
Derde en volgende lijfsringen glanzig zwart, 
met roodgele zijvlekken van meer of minder 
uitgebreidheid . variabilis n. sp. 
35. M (! s o g r a p t a duplicata Wied* 
Syrpliìis ilìipliralvSj'Wieà. Avss. Zweiß. II. 142. 16; — Mesogramma 
iliiplicata, Schiner, Dipl. Nov. Reise, 350. 30; — Syrphus oclirogastei-f 
Thoms. Dipl. Eugen. Resa, 494. 82. 
Een (? uit Argentina (Weyenbergh). Het behoort tot de variëteit ß^ 
door Schinev vermeld, bij welke de bruine ring aan de achterdijen 
ontbreekt. De derde en vierde lijfsringen hebben ieder twee stippen 
naast elkander, de vijfde eene grootere stip in 't midden, even als 
door Schiner wordt aangegeven (zie mijne afbeelding PI. 1 fig. 3). 
Thomson's uitvoerige beschrijving van S. ochrogaster laat geen 
twijfel, dat hij dezelfde soort voor oogen had. 
36. M e s o g r a p t a p u 1 c li e 11 a Macq. 
Syrpfnis pulrhelhis, Macq. Dipl. ex. supp. 1. 138. 36. pi. 11 f. 12. 
Twee wijfjes van (luadeloupe (Delaunay) in het museum te Brussel. 
Macquart beschrijft alleen het $; het c? is dus nog onbekend. Hij 
noemt het achterlijf „ assez étroit " : dit moge waar zijn bij verge- 
amruikaansche diptera. ö 
lijking met de meeste Sijrplius-soorten, maar voor eene iVwo;/r«y>/« is het 
eer vrij breed te noemen; in zijne afbeelding is aan het zwart teveel 
uitbreiding gegeven (zie mijne teekening van het achterlijf PI. 1 
fig. 4.) 
37. M e so gr apt a linearis n. sp. 
Flava ; vertice , thoracis dorso , pleuris in parte posteriori , abdomi- 
nisque segmento secundo limbo antico et postico nigris, segmentis 
sequentibus tribus linea transversa in medio interrupta. — <? long. 5 mm. 
Aangezigt onder de sprieten duidelijk en knobbelachtig vooruitste- 
kend , even als de sprieten geel , in 't midden iets krachtiger gekleurd 
en daarbij glanziger ; de zeer langwerpige , van voren spits toeloopende 
schedeldriehoek zwart met flaauwen glans, even als het geheele 
achterhoofd. Oogen met zeer fijn netwerk. Thorax van boven glanzig 
zwart, met witachtige langsstreep in 't midden en aan weerszijden 
met een gelen zoom; borstzijden zwart, aan de voorste helft met 
groote zwavelgele vlekken, die bijna alleen door de zwarte naden 
gescheiden zijn; schildje geel. Achterlijf (PI. 1 fig. 5) safi"raangeel ; 
de zeer korte eerste ring in 't midden zwart ; tweede ring met zwarten 
voor- en achterzoom, waarvan de laatste den zij rand volkomen bereikt; 
derde en volgende ringen met iets verdonkerden , glanzigen achterzoom 
en een weinig vóór de helft met eene fijne donkere, in 't midden 
even afgebroken dwarslijn. Pooten geel. Vleugels glasachtig ; de cubitaal- 
ader in 't midden ingebogen. 
Een <? uit Mexico (E. Dugès) in het museum te Brussel. 
38. Mesograpta arcifera Löw. 
Mesogramma arcifera, Löw, Dipt. Amer. sept. Cent. VI n". 52. 
Elf mannetjes en drie wijfjes van Guadeloupe (Delaunay) in het 
Brusselsche museum. 
Deze soort onderscheidt zich vooral door de fluweelzwarte zijvlekken 
aan de derde en vierde achterlij fsringen ; dergelijke bevinden zich ook 
aan den tweeden ring, waar zij van boven begrensd zijn door gele 
maanvormige vlekken (zie mijne afbeelding PI. 1 fig. 6). Het schildje 
is in 't midden zwart, doch aan den achterrand met breeden gelen 
zoom. Aan de achterpooten heeft de zwarte kleur eene groote uit- 
breiding, zoodat alleen de basis der dijen en de knieën geel ziji*. 
6 AMEEIKAANSCIIE DIPTERA. 
.'39. Mesograpta m nit ip nnct ata n. sp. 
Nigra; capite antennisque flavescentibus ; thorace vittis tribus albes- 
centibus, limboque laterali flavo; pleuris nigro-aeneis , macula flava; 
scutello nigro, flavo-marginato ; abdomine rufo-flavo, segmento secundo 
nigro, fascia media flava integra; segmentis 3 et 4 maculis duabus 
lateralibus nigro-velutinus , punctisque quatuor mediis nigris ; segmento 
quinto maculis tribus nigris; pedibus flavis, femoribus posticis nigro- 
annulatis. — S long. 5,5 mm. 
Zeer verwant aan de voorgaande, doch gemakkelijk te onderscheiden 
aan de teekening van den tweeden lijfsring, die in plaats van de 
beide maanvlekken, uit een regten en onafgebroken gelen dwarsband 
bestaat; de beide volgende ringen hebben dezelfde fluweelzwarte zij- 
vlekken als bij arci fera, doch zij missen de beide langslijnen in 't 
midden, die hier door vier zwarte stippen vervangen worden (zie 
mijne afbeelding PI. 1 fig. 7). Aan de achterdijen is alleen even voor 
de spits een duidelijke zwarte ring; de achterscheenen en tarsen zijn 
wel iets verdonkerd, maar niet zwart. In de cubitaal-cel der vleugels 
is een grijsachtige veeg, die ook bij urei fera voorkomt. 
Een c? van Guadeloupe (Delaunay) in het museum te Brussel. 
4U. Dl e s O g r a p t a b a s i 1 a r i s Wied. 
Sijrpliiis basilaris, Wied. Aiiss. Zweifl. II. 143. 48. 
Een c? van Guadeloupe (Delaunay) in het museum te Brussel. 
De korte beschrijving van Wiedemann is op dit voorwerp geheel 
van toepassing ; alleen zie ik op den tweeden ring een paar geelroode 
stippen (zie mijne afbeelding PI. 1 fig. 8), waarvan in die beschrij- 
ving gezwegen wordt. Het aangezigt steekt matig vooruit en vertoont 
den paarlemoerglans , die aan de soorten van dit geslacht eigen is. 
De achterscheenen zijn in 't midden breed zwart en ook het iets ver- 
dikte eerste lid der achtertarsen is donker. Het lijf is zeer glanzig , 
als verlakt. 
41. BI e s o g r a p t a variabilis n. sp. 
Nigra nitidissima; epistomate flavo margaritaceo ; antennis flavis, 
articulo tertio supra plerumque infuscato; pleuris aeneis flavo maculatis; 
soutello interdum anguste flavo-marginato; abdominis segmento secundo 
interdum punctis duobus rufis; segmentis tertio et quarto maculis 
AMERIKAANSCllE Dll'TKBA. 7 
lateralibus rufis; reliquis rufis uigro-maculatis ; pedibus flavis, posticis 
nigro-variegatis. — S 5,5 mm. 
Aangezigt duidelijk vooruitspringend, glanzig paarlemoerachtig bleek- 
geel; voorhoofd eveneens gekleurd; schedeldriehoek en achterhoofd 
zwartachtig. Sprieten geel, het derde lid van boven gebruind. Thorax, 
schildje en achterlijf zeer glanzig zwart, als verlakt; op den thorax 
drie witachtige langsstrepen ; borstzijden metaalachtig blaauwzwart, 
met bleekgelen paarlemoerglanzigen middenband ; schildje met zeer 
smallen, soms naauwelijks merkbaren , geelachtigen achterrand. Tweede 
ring des achterlijfs (zie PI. 1 fig. 9) met een paar roodgele stippen, 
die echter dikwijls ontbreken; de beide volgende ringen met groote 
roodgele zijvlekken, die tegen den voorrand liggen en gewoonlijk 
buitenwaarts van achteren uitgesneden zijn ; de beide laatste ringen 
roodgeel , met zwarte middenvlek tegen den voorrand en nog een paar 
min of meer duidelijke zijvlekken ; de roodgele kleur is naar de ver- 
schillende individuen van grooter of minder uitbreiding; de buik is 
roodgeel. Pooten geel; aan de achterpooten de dijen, behalve aan 
wortel en spits, zwart; de scheenen met twee zwarte ringen en het 
eenigszins verdikte eerste tarsenlid (met uitzondering der spits) als- 
mede de drie laatste tarsenleden, zwart; somtijds zijn ook de voorste 
dijen iets of wat gebruind of zelfs aan den wortel zwart; onder aan 
de achterdijen eene witachtige, vrij digte beharing. Kolfjes geel. 
Vleugels met grijsachtige tint; cubitaal-ader naauwelijks een weinig 
ingebogen. 
Verscheidene exemplaren, doch alleen mannetjes, van Guadeloupe 
(Delaunay) in het museum te Brussel. 
42. M e 1 ia n O s t O 111 a m e 1 1 i d a Linn. 
Musea ìnellina , Linn. Faun. suer. 1821 ; — • Syrphns melUnus, Fabr. 
Spet: iiìsed. IL 433. 61; id. Eut. Syst. IV. 308. 110; Meig. Syst. 
Beschr. III. 331. 85; Macq. Suit, à liu/f. Dipt. I. 544. 3ò;~Scaeva 
mcllim, Fabr. Stjst. Anti. 251.12; Fall. Syrpli. 46. 20 ;Zett. Ins. lapp. 
608. 40; id. Dipt. Scand. IL 759. 62; — Melanostuìua mellina , Schin. 
Faun. anstr. I. 292; — Syrphus Iris, Meig. Syst. Beschr. III. 380. 
67; — 5. mellarius, Meig. 1. e. 328. 81; Macq. 1. e. 544. 36; — 
S. melliturgus, Meig. 1. e. 329. 82; Macq. 1. e. 545. 37 ; - S. sc«/arts , 
Fabr. Eni. Syst. IV. 308. 112; Meig. 1. e. 330. 83: — Scaevascalaris^ 
3 AMEKIKAANSCIIE DIPTERA. 
Fabr. Syst. Anil. 252. 14; Zeit. Ins. läpp. 608. 41; id. Ifipl. Scand. 
II. 760. 63. 
Een i uit de omstreken van Quebec (Provancher) in het museum 
te Brussel. 
43. Melithreptns scrip tus Linn. 
Musea scripta, Linn. Fami snee. 1820; — Syrpìms scriptus, Fabr. 
Si»ec. ins. IL 434. 62; id. Ent. Syst. IV. 308. 113;Meig. Syst. Bescfir. 
III. 324. 73; — Scaeva scripta , Fabr. Syst. Antl. 252. 17; — Sphae- 
rophoria scripta, Macq. Suit, à Büß'. Dipt. I. 551. 1; Zett. Ins. läpp. 
605. 28 ; id. Dipt. Scand. IL 766. 1 ; — Melühreptus scriptus , Schin. 
Faun, auslr. I. 326; — Conops genimalus, Scop. Eni. cam. 965. 
Een paartje uit de omstreken van Quebec (Provancher) in bet 
museum te Brussel. 
44. X y 1 1 a pigra Fabr. 
Syrjìftus piger, Fabr. Ent. Syst. IV. 295. 63; — Milesia pigra, 
Fabr. Syst. Anil. 192. 16; Latr. Gen. Crust. IV . 3'àl :, — Xylota pigra , 
Meig. Syst. liesclir. III. 221. 11; Macq. Snit. à Büß'. Dipt. I. 521.5; 
Zett. Dipt. Scand. IL 878. 12; Schin. Faun, auslr. 1. 355; — Xylota 
crassipes, Wahlb. Oevf. vel. ah. förli. 1838. 15. 7 ; ~ Milesia haemalodes, 
Fabr. Syst Antl. 193. 21; — Xylota haemalodes. Say, Amer, entom. 
I. pi. vili; Wied. Auss. Zweifl. IL 99. 3. 
Een paartje uit de omstreken van Quebec (Provancher) in het 
museum te Brussel. 
45. X y 1 o t ii II e m o r II m Fabr. 
Milesia nemorum Fabr. Syst. Antl. 192. 17; — Xylota nemorum, 
Meig. Syst. Beschr. III. 219. 11; Macq. Suit, à Büß'. Dipt. L 521.3; 
Zett. Ins. lapp. 585.3; id. Dipt. Scaud. IL 871.3; Schin. Faun, austr. 
I. 356; — Milesia irpiava, Fall. Syrpli. 11. 6. (excl. syn. Panz.); — Xyl. 
hifasciala, Meig. Syst. Beschr. III. 219. 10; Zett. Dipt. Scand. II. 872. 
4; — Xyl. nigripes, Zelt. Ins. lapp. 585. 4; id. Dipt. Scand. II. 880. 14. 
Een ? uit de omstreken van Quebec (Provancher) in bet museum 
tc Brussel. 
46. S y r 1 1 1 a p i p I e n s Linn. 
Musca pipiens, Linn. Faun. suec. 1822; — Syrphus pipiens, Fabr. 
Spec. ins. 11. 434. 65; id. Fnt. syst. IV. 310. 119 ;Fanz. Faun. germ. 
AMEEIKAANSCIIK DIl'TBUA. » 
32. 20; — Milesia pipietis, Fabr. Syst. Anti. 194. 27; Fall. Sijrpli. 
12. 9; — Xì/lola pipicns, Meig. Sißt. Besclir, III. 213. 1; — Coprimi 
pipietis, Zett. /ms. lapp. 584. 45; — Syritld pipiens, Macq. Swi/. à 
ßi///". Dipt. I. 525. 1; Zett. /)t>/. Scnnd. 11. 881. l ; Schin. Faiui.amlr. 
1. 358; — Xylota proxima, Say, /Ime/-, entoin. 1. pi. vin; Wied. 
JjfiS. Zweifl. II. 102. 9. 
Exemplaren van beide sexen uit de omstreken van Quebec (Pro- 
vancber) in bet museum te Brussel. 
47. Rh i ligi a nasica Say. 
Say, Jouriì. ac. Pìiil. III. 94; Wied. Aiiss. Zweiß. II. 115. 1. 
Drie wijfjes uit de omstreken van Quebec (Provancher) in bet 
museum te Brussel. Bij een der exemplaren vind ik eene merkelijke 
afwijking in de teekening des achterlijfs; is dit eene andere soort of 
slecbts eene variëteit ? Rfi. nasica is de eenig bekende soort uit 
Noord-Amerika. 
48. S ph e gin a ru fi ven tris Low. 
Low, Dipt. Amer. Sept. Cent. III. 22. 
Drie mannetjes uit de omstreken van Quebec (Provancher) in bet 
museum te Brussel. 
49. O e y p t a m u s f a s c i p e n n i s Macq. 
Macq. Suit, a Bujf. I. 554. 2. pi. 12. f. 13. 
Drie wijfjes van Guadeloupe (Delaunay) in bet museum te Brussel. 
Zij beantwoorden gebeel aan de besebrij ving en afbeelding van Macquart. 
-Low {Diptern Süd-Afrika' s p. 293) en Osten Sacken (Calai, of 
the Dipt, of N. Amer. p. 127) houden deze soort voor dezelfde als 
Baelia fiiscipeiinis Say, hetgeen door Schiner {Dipt. j\ov. Reise, 346. 
14) bepaald wordt tegengesproken na vergelijking van typische exem- 
plaren in Wiedemann's collectie. 
50. O c y p t a nt us f u n e b r i s Macq. 
Macq. Snit. à Buff. 554. 1; id. Dipl. e.v. II. 2. 105. 1 pi. 19 f. 2; 
Bigot in R. de la Sagra, Hist, pitijs. pol. el nal. de Cuba, p. 807. 
Een 5 van Bahia (de Lacerda) in het Brusselsche museum. De soort 
is iets grooter dan de vorige en onderscheidt zich bij den eersten 
10 AMEBIKAANSCHE DIPTEKA. 
oogopslag door de gelijkmatig donkerbruine vleugels, die alleen aan 
de spits en in de kernen van sommige cellen lichter zijn. 
51. O typ ta mus diniidiatus Fabr. 
Sijrpfiiis (Hmidiatus , Fabr. Spec. ins. II. 434. 64; id. Eut. Sijsl. 
IV. 310. 118; Wied. Aim. Zuri/I. II. 140. 42; — Scaeva dimidiala, 
Fabr. Syst. Aiitl. 254. 25. 
Een aantal exemplaren van Guadeloupe (Delaunay) in het Brus- 
selsche museum. 
Deze soort is kleiner dan de beide vorigen en het achterlijf naar 
evenredigheid korter, zoodat zij veel plomper gebouwd is; in habitus 
gelijkt zij op eene Pipiza ., terwijl de anderen meer het aanzien van 
de /?(fr//rt- soorten hebben. Het schildje neigt bij de meeste voorwerpen 
tot het roodbruine, wat ook eenigszins met het achterlijf het geval 
is. Bij het i is de spitshelft der vleugels een weinig verduisterd, 
zoodat de zwarte wortelhelft daar minder sterk uitkomt. Depekbruine 
pooten zijn niet altijd even donker, maar somtijds de voorste scheenen 
aan de basis en de tarsen geelachtig. 
52. ß a c li il f a s e i p e n n i s Wied. 
Racha fascijmtma Wied. Aiiss. Zweifl. II. 96. 6; — B. aurinota, 
Walk. Lisi Dipt. Brit. mus. III. 548. 
Een <? uit de omstreken van Quebec (Provancher) in het museum 
te Brussel. 
53. B il e ha cl a v a t a Fabr. 
Syr pit us dava tus, Fabr. Ent. Syst. IV. 298. 73; — Bacini clavalu, 
Fabr. Syst. Antl. 200. 3; Wied. Auss. Zwci/I. II. 94. 4. 
Twce mannetjes en een wijfje van Guadeloupe (Delaunay) in het 
museum te Brussel. 
CONOPSIDAE. 
1. Co nop s tihialis Say. 
Conops tibialis, Say, Jou in. ac Phil. VI. 171; Williston, Trans. 
Conned, academy, IV. 333; — C. nigricornis. Wied. Auss. Zweifl. II. 
236. 4; Low, Aeuc Beiti: I. 31. 
AMBBIKAANSCUE DIPTERA. 11 
Een $ uit de omstreken van Quebec (Provancher) in liet museum 
te Brussel. 
Mijne determinatie berust op de beschrijvingen van Wiedemann en 
Löw. Door Dr. S. W. Williston , die eene bijzondere studie heeft ge- 
maakt van de Noord- Amerikaansche ('«wo/«- soorten , wordt C. nigricornis 
Wied. beschouwd als synoniem met C. lihialis Say en niet met C. 
sagitlariits Say , zooals door Wiedemann zelf en later door Löw en 
Osten Sacken was aangenomen. 
Deze soort, zoowel als de drie volgende, zou behooren te worden 
gerangschikt in het geslacht Pliijsocophala , door Sehiner van Conops 
afgescheiden. Daar echter geen der latere schrijvers over Amerikaansche 
Diptera die generieke verdeeling heeft overgenomen, acht ik het 
beter ze ook maar in het oorspronkelijke genus te laten. 
2. Conops costatas Fabr. 
Conops costatiis, Fabr. Syst. Anti. 175. 4; Wied. Aiiss. Zwci/l. II. 
238. 6; — Phijsocep/iala costata, Sehiner, Dipt. Nov. Heise, 371. 2. 
Een t? van Argentina (Weyenbergh) , dat wel beantwoordt aan de 
kenmerken, door Fabricius en Wiedemann opgegeven en volkomen 
overeenkomt met de uitvoerige beschrijving, door Sehiner geleverd. 
De Noord-Amerikaansche soort, doorMacquart als Conops costatns F. 
vermeld (Dijit. ex. II. 3. 19. 11) moet ik voor eene andere houden, 
want hij voegt bij de diagnose, door hem van Wiedemann overgeno- 
men , nog de woorden : „ nervo transverso obliquo ". Waarschijnlijk 
bedoelt hij daarmede de schijfdwarsader , die bij sommige exotische 
soorten inderdaad veel schuiner loopt dan wij dit bij onze inlandsche 
gewoon zijn. Bij het Argentijnsche voorwerp, dat ik voor mij heb, is 
die dwarsader echter regtstandig en vormt ongeveer een regten hoek 
met de daarboven liggende discoidaal ader. Vermoedelijk heeft Sehiner 
dit ook zoo gevonden bij de Chilenische exemplaren der Novara-reis 
en vond hij daarin aanleiding om Macquart's beschrijving niet aan 
te halen. 
Ik merk nog op, dat bij C. roslatus de radiaal-ader in den voor- 
rand eindigt boven de schijfdwarsader, in tegenstelling van de beide 
volgende soorten, waar liare uitmonding merkelijk digter naar de 
vleugelspits is gelegen. (Zie mijne afbeelding van den vleugel van C. 
coslatus PI. 1 fig. 10 en van ('. pieireiilris tig. 11). 
12 AMERIKAANSCirE DIPTERA. 
3. Cono p S pi ci ven tri s n. sp. 
Fuscus; capite flavido; fronte lineaque epistomatis brunneis; abdo- 
mine obscure rufo; callis humeralibus, punctis in thoracis dorso, 
abdominis segmentorum primis limbo postico, segmentisque posticis 
fere totis aureis; his nigro-setulosis ; pleuris argenteis; antennis fuscis: 
articulo primo et articuli tertii parte inferiori rufis ; pedibus rufis 
albomicantibus ; alarum basi et dimidio costali fuscis. -- ? long. 
15,5 mm. 
Van stevige gestalte. Kop duister roodgeel; voorhoofd vóór de 
schedelblaas , alsmede de kielvormig verhoogde middenstreep op het 
aangezigt koffijbruin; de rand van onderen langs de oogen met zil- 
veren weerschijn. Sprieten zwartbruin; het eerste lid en de onderzijde 
van het derde roodgeel ; het tweede lid twee en een-halfmaal zoo lang 
als het eerste; het derde naauwelijks zoo lang als het eerste, met 
spits toeloopende eindgritfel, aan welker einde zich een duidelijk af- 
staand zijstuk bevindt. Zuiger zoo lang als de sprieten, roodgeel met 
donkere spits. Thorax kotiijbruin; de sterk uitpuilende schouderknub- 
bels met goudgelen rand, die zich streepvormig verlengt zoowel langs 
den voorkant als in de zijden van den thorax; naarmate het licht 
valt, komt nog op den rug eene teekening van goudgele vlekjes of 
streepjes voor den dag; de borstzijden en de kanten van den achter- 
rug hebben een zilvergrijzen weerschijn, die in nog sterkere mate 
aan de voorheupen aanwezig is. Achterlijf roodbruin ; de beide eerste 
ringen zwart, met goudgelen achterzoom, die zich aan den tweeden 
ring ook in de zijden uitbreidt; de kolfachtig verdikte laatste ringen 
bijna geheel met goudgelen weerschijn en tevens met korte, stijve, 
zwarte haartjes bezet; het uitstekende deel onder aan het achterlijf 
roodgeel en niet tepelachtig maar meer schildvormig. Pooten roodgeel, 
naar gelang van het invallende licht donkerder of met zilverachtigen 
weerschijn; achterdijen aan den wortel plotseling verdikt; scheenen 
aan den wortel zeer dun, doch op 't midden verdikt en eenigszins 
onregelmatig gebogen. Kolfjes geel. Vleugels (PI. 10 fig. 11) aan den 
wortel en langs de voorhelft zwartbruin, welke kleur zich tot de 
discoidaal-ader uitstrekt, een eind wegs in den wortel der schijfcel 
dringt, de vleugelspits bereikt, doch een deel der eerste achtercel 
vrijlaat ; in de voorrandcel alsmede in de streek der vleugelspits is 
de bruine kleur iets lichter; de posticaal-ader bruin gezoomd; uit- 
ÀMebikaansche diptera. 13 
monding- der radiaal-ader voorbij de schijfdwarsader ; sch ij fd warsader 
vrij schuin; eerste achtercel tamelijk lang gesteeld. 
Een $ uit Argentina (Weyenbergh). 
4. C o n o I» s t e s t a e e u s n. sp. 
Testaceus; callis humeralibus pleurisque argenteo-micantibus ; episto- 
mate in medio fusco-lineato ; antennis nigris , articulo primo rufo ; 
pedibns rufis, femorum basi tibiarumque dimidio apicali infuscatis; 
alarum dimidio costali dilute fusco. — $ long. 14 mm. 
Bijna eenkleurig vuil kaneelbruin. Voorhoofd vóór de schedelblaas 
iets donkerder ; de kielvormig verheven langsstreep op het aangezigt 
donkerbruin. Eerste sprietenlid roodgeel', de beide volgende zwart- 
bruin , het tweede meer dan dubbel zoo lang als het eerste ; het derde 
ongeveer van gelijke lengte als het eerste. Schouderknubbels en borst- 
zijden met zilverachtigen weerschijn. Achterlijf gesteeld, vooral aan 
het eind van den tweeden en het begin van den derden ring zeer 
dun; de beide voorste ringen zwartachtig, aan den achterzoom en 
langs de kanten met zilverachtigen haarglans ; de kolfachtige laatste 
ringen kaneelkleurig, zonder glans of weerschijn (misschien is de be- 
stuiving afgewischt). Pooten roodgeel; wortel der dijen en spitshelft 
der scheenen donkerder; aan de achterpooten de dijen vrij dik, in 
't midden iets ingebogen , en de scheenen aan den wortel dun , van 
het midden af onregelmatig verdikt en gebogen ; achtertarsen bijzonder 
breed. Kolfjes geel. Vleugels aan de voorhelft licht koffijbruin, welke 
kleur de discoidaal-ader even overschrijdt en de geheele eerste achtercel, 
alsmede de vleugelspits inneemt , ofschoon daar naar onderen een 
weinig verflaauwende ; uitmonding der radiaal-ader voorbij de schijf- 
dwarsader; eerste achtercel lang gesteeld; schyfd warsader eenigszins 
schuin. 
Een ^ uit Argentina (Weyenbergh). 
OESTRIDAE. 
Gastrophilus Equi Fabr. 
Oestrus Equi, Fabr. Syst. Anil. 228. 4; Fall. Haemal. 13. 8; Macq. 
Suit, à Buff. Dipt. II. 52. 1; — Caslrns Equi, Meig. Syst. ßesclir. 
IV. 175. 1; Zett. his. laiqi. G23. 1; id. />/>/. Seaml. III. 97G. 1; — 
14 A^fERIKAA^'SCHE DIPTERA. 
(iaslropliilm Equi, Schin. Faioì. austr. I. 391; — Oestrus Bovis, Linn. 
Faun, sitec. 1730; — Ooslrm itiieslmahs , de Geer, Ins. VI. 291. 1. 
pl. 15. f. 16. 
Twee mannetjes uit de omstreken van Quebec (Provancher) in liet 
museum te Brussel; een wijfje van Arizona (Neumögen) in dat te 
Leiden. 
MUSCIDAE. 
PHASINAE. 
1. A 1 1 p h r a ra i e a n s n. sp. 
NigTa, griseo-micans ; abdomine fascia media subrufescente; epis- 
tomate pallide rufo sericeo; alis dilute brunnescentibus , nervi discoi- 
dalis curvatura subrotundata ; nervo apicali obliquo. — e? long. 9 mm. 
Zwart; de kop groot en breed; het aangezigt zijdeachtig licht 
roodgeel, op de weinig verheven gezigtslijsten met korte borsteltjes: 
mondrand glanzig roestbruin; oogen van boven zamenstootend ; het 
driehoekige voorhoofd zwart, eenigszins fluweelig, aan de kanten 
zijdeachtig bleekgeel , in 't midden met fijne en digte zwarte beharing. 
Sprieten zwart , nog niet de helft van het aangezigt bereikende ; derde 
lid elliptisch ; sprietborstel regt , aan den wortel iets verdikt en lang- 
zamerhand tot de haarfijne spits verdund. Thorax vóór den dwarsnaad 
met witachtige bestuiving, welke drie langsstrepen vrijlaat; dergelijke 
bestuiving vormt een paar witte vlekjes vóór den vleugelwortel en 
bevindt zich ook aan de borstzijden, op het schildje en den achtermg; 
boven op den thorax en op het schildje is eene digte, korte, zwart- 
achtige beharing; voorts aan den achterrand van den thorax eenige 
borstels; vier vrij lange borstels aan dien van het schildje. Achterlijf 
plat, eirond, vijfringig, glanzig zwart, met een eigenaardigen blaauw- 
grijzen, iets metaalachtigen gloed en eene grootendeels lichtgrijze 
bestuiving , die naarmate het licht valt , al of niet zigtbaar is ; op de 
voorste helft van den derden ring is deze bestuiving roestbruin , waar- 
door in sommige rigtingen een dwarsband van die kleur te voorschijn 
komt. Pooten zwart, met vrij digte beharing en enkele verspreide 
borstels aan de scheenen; voethaken en voetballen zeer lang, de 
laatsten bleekgeel en van lange fijne borstelharen omgeven. Vleugel- 
schubben en vleugels lichtbruin; aan de schouder-dwarsader eene 
âMerikaanschr diptera. 15 
donkere schaduw; aderbeloop ongeveer gelijk aan dat der Europesche 
.1. suhcoleoptrala ; aan het allereerste begin van den voorrand cene 
kam van stevige zwarte borstels ; ter plaatse waar de cubitaal-ader 
uit de radiaal-ader ontspruit, een eeltachtig knobbeltje. Zie eene 
afbeelding van den vleugel op PI. 1 fig. 12 (de buiging der discoidaal- 
ader is daar echter te rond en de spitsdwarsader niet schuin genoeg 
voorgesteld). 
Een (? uit Argentina (Weyenbergh). 
2. T r i c II O p o (1 a p e n ii i p e s Fabr. 
Musea pcìinipes, Fabr. Eut. Syst. IV. 348. 149; — Diclya peunipes, 
Fabr. Sijst. Anti. 327. 5; — Trichnpoila p en nipes, Wied. Anss. Zweifl. 
II. 274. 9; Rob. D. Myod. 288. 1; — P/tasia jngatona, Say, .Journ. 
ne. Phil. VI. 172. 2 (sec. Ost. Sacken). 
Een 5 van Argentina (Weyenbergh). 
3. T r i c li p (1 a p y r r h o g a s t e r Wied. 
Wied. Anss. Zwei/I. II. 272. 6. 
Eenige wijfjes van Guadeloupe (Delaunay) in het museum te Brussel» 
OCYPTERINAE. 
1. O c y p t e r a D o s i a d e s Walk. 
Walk. List. Dipt. Brit. mus. IV. 695. 
Een 5 uit de omstreken van Quebec (Provancher) in het museum 
te Brussel. 
2. O c y p t e r a n i g r i n a n. sp. 
Nigra, albo-micans; antennis rufescentibus ; alarum dimidio costali 
fusco; calyptris albis. — j long. 7,5 mm. 
Kop merkelijk breeder dan de thorax, zijdeachtig wit, aan de 
wangen met bruinen weerschijn; voorhoofd bijna de halve kopbreedte 
innemende, met breeden zwartbruinen middenband, aan de kanten 
met witten zoom; schedel glanzig. Sprieten donker roestkleurig ; het 
eerste lid kort ; het tweede ongeveer dubbel zoo lang ; het derde weder 
dubbel zoo lang als het tweede, naar het einde iets verbreed en af- 
gerond; sprietborstel zwart, aan de wortelhelft een weinig verdikt. 
IQ AMEEIKAANSCHE DIPTEEA. 
Thorax zwart, met eenige lichtgrijze bestuiving, die van boven on- 
duidelijke zwarte strepen vrijlaat; borstzijden met witte weerschijn- 
vlekken, die een paar banden boven de voorste heupen vormen; 
schildje glanzig zwart, plat, fijn bestippeld; op den thorax vrij stevige 
borstels, in vier langsrijen geplaatst; op het schildje verscheidene 
borstels , waarvan een paar aan den achterrand steviger dan de overige. 
Achterlijf glanzig zwart ; aan den voorrand van den derden en vier- 
den ring een witgrijze vlekkige weerschijn; aan het eind van den 
tweeden en derden ring van boven een paar macrocheten; voorts 
enkele in de zijden, alsmede verscheidene aan het eind van den 
vierden en op den eenigszins kolfachtig verdikten laatsten ring. Pooten 
zwart, vrij dik; op elk der heupen eene zilverachtig witte vlek; 
behalve de eindsporen, die aan al de scheenen voorhanden zijn, aan 
de achterste scheenen nog verspreide borstels. Vleugelschubben wit; 
de kleine kolfjes zwart. Vleugels grauwachtig; de voonandshelft don- 
kerbruin ; deze donkere kleur strekt zich uit tot aan de discoidaal- 
ader en de spitsd warsader, die zij als eene schaduw begeleidt; spits- 
dwarsader dubbel gebogen ; de steel der spitscel schuin naar boven 
gerigt ; schijfdwarsader bijna regt , op ten minste twee derden der 
spitscel ingewricht. 
Een 5 uit Argentina (Weyenbei-gh), 
TACHININAE. 
1. Dejeaniii corpulenta Wied. 
Tac/iina rorpuienia , Wied. Auss. Zweifl. 11. 280. 1 ; — - Dpjeamd 
nifipalpis, Macq. Dipt. ex. II. 3. 35. 5. pi. 3 f. 1; — D. venatrix, 
O. Sack. West. Dipl. 348. 
Een c? van Bogota (van Lansberge) in het museum te Leiden. 
Op het gezag van Osten Sacken {Cal. Dipt. iV. Am. 147) citeer ik 
de bovengenoemde synoniemen en daarentegen niet D. corpulenta Macq. 
{Suit, à lìu/j: Dipt. IL 77. 22, Dipt. ex. II. 3. 35. 4 en supp. 1. 143). 
'^- Bejeania pallipes Macq. 
Macq. Dipt, c.r. II. 3. 34. 2. pi. 2 f. 9. 
Twee mannetjes van Bogota (van Lansberge) in het museum te 
Leiden. 
AMEKIKAANSCinï DTPTEKA. 17 
3. D e j e a II i il a r m a t a Wied. 
Tachina armala, Wied. Anss. Zweijt. II. 287. 11; — Dcjcaina 
armata, Macq. Dijtt. ex. supp. 4. 168. 
Vier exemplaren van Montevideo in het museum te Leiden. 
4. D e j c a II i a r ii t il i o i d c s Jaenn. 
Jaenn. Neue ex. Dipl. 137. 
Een ? van Arizona in het museum te Leiden. 
5. Hystricia vivida Harr. 
Tachina vivida, Harr. ///,v. New Eitf/I. ed. III. G 12. pi. 8. f. 1 ; — 
Hyslricia leslaeea, Macq. Dipi. ex. II. 3. 44; — Taelnna finitima. 
Walk. List Dipi. Brit. mas. IV. 70. 
Twee mannetjes uit de omstreken van Quebec (Provancher) in bet 
museum te Brussel. 
De citatie uit Harris heb ik overgenomen uit den Catalogus der 
Noord-Amerikaansche Diptera van Osten-Sacken. Deze acht het waar- 
schijnlijk, dat Tachina ahrupta Wied. dezelfde soort is; is dit wer- 
kelijk zoOj dan zou laatstgemelde naam de prioriteit hebben. 
6. J u r i II i a ni g r 1 v c ii t r i s v. d. Wulp. 
V. d. Wulp, Notes from the Leyd. mus. IV. 81. 13. 
Cinerea ; capite pallido ; antennis sordide rufis , articulo tertio nigri- 
cante; palpis rufis, in apice subdilatatis ; abdomine nigro nitido; 
pedibus nigris; calyptris alisque dilute brunneis. — 2 long. 13 mm. 
Aangezigt regtstandig, aan den mondrand sterk, bijna kegelvormig 
vooruitstekend, even als de wangen en kinbakken bleek grijsachtig 
geel met bruingrauwen weerschijn; een eind boven den mondrand ter 
wederzijde een groote en enkele kleinere borstels. Voorhoofd aschgrauw, 
met roestrooden, smallen, naar voren verbreeden langsband; voor- 
hoofdsborstels weinig talrijk maar stevig; achterhoofd met grove geel- 
achtige beharing en den gewonen krans van zwarte borstels. Sprieten 
vuil rocstkleurig ; het eivormige derde lid, althans van voren en aan 
de spits zwartachtig; sprietborstel zwart. Palpen roestkleurig , naar 
het einde een weinig verdikt. Thorax en schildje met digte aschgrauwe 
bestuiving; geheel van voren op den thorax eenige aanduiding van 
zwarte langsstrepen ; de borstels achter op den thorax en aan den 
lg ÀMEEtKAANSCHE DIPTERA. 
achterrand van het schildje stevig en van aanzienlijke lengte. Ach- 
terlijf gewelfd, glanzig zwart, alleen in de zijden van den laatsten 
ring met eene zilverachtige, tot het gele neigende weerschijn vlek; 
tweede ring zonder macrocheten ; aan den rand van den derden ver- 
scheidene, die zeer stevig zijn; de laatste ring met digte zwarte be- 
haring en een aantal stekels; buik op het midden der ringen met een 
aantal dikke, vrij stompe, doornige borstels. Pooten zwart; dijen en 
vooral de scheenen met vele lange en krachtige borstels. Vleugelschubben 
en vleugels met grauwbruine tint; vleugeladeren bruinzwart; ombui- 
ging der discoidaal-ader met scherpen hoek ; schijfd warsader zacht 
geslingerd. 
Een vrouwelijk exemplaar uit Chile, in het Leidsch museum; een 
ander, volkomen daarop gelijkend, uit Argentina (Weyenbergh) in 
mijne collectie. 
De soort is naauw verwant met J. blcolor Wied. {Auss. Zweifì. II. 
282. 3) en ik zou haar zelfs als zoodanig hebben bestemd, ware het 
niet dat Wiedemann eene teekening van den thorax aangeeft , waarvan 
bij mijne overigens vrij gave voorwerpen naauwelijks iets te zien is, 
en den anus een weinig doorschijnend rood noemt, wat evenmin op 
mijne exemplaren past. 
7. Jurinia nitida v. d. Wulp. 
V. d. Wulp, Notes from the Leyiì. vins. IV. 82. 14. 
Nigra nitida; capite pallescente, sericeo; fronte , antennis pedibusque 
nigris; palpisrufis, subdilatatis , curvatis; alis dilute brunnescentibus , 
ad basin rufis. — ? long. 15,5 mm. 
Glanzig zwart. Kop zijdeachtig bleekgeel, aangezigt regtstandig; 
de mondrand een weinig vooruitstekend ; boven den mondrand ter 
wederzijde een grootere en verscheidene kleinere borstels; voorhoofd 
glanzig zwart, met dofzwarten, van achteren gespleten langsband; 
voorhoofdsborstels stevig ; achterhoofd met digte geelgrijze beharing 
en een krans van zwarte borstels. Sprieten zwart; het tweede lid 
dun ; het derde verbreed , half zoo lang als het tweede , aan het einde 
afgeknot; sprietborstel tot digt aan het einde verdikt. Palpen roest- 
kleurig, gebogen, naar het einde iets verdikt. Achterlijf gewelfd , zonder 
lichte bcstuiving ; aan den rand van den tweeden ring eenige plat- 
liggende, aan den rand van den derden ring eenige overeindstaande 
ÀMEKIKAANSCHE DIPTEUA. 19 
stekelachtige macrocheten ; buik op het midden der ringen met stevige 
borstels. Pooten zwart, onder aan de voordijen en aan de buitenzijde 
der scheenen met vele borstels. Vleugelschubben en wortel der vleu- 
gels roodgeel, welke kleur aan den voorrand tot halverwege de vleu- 
gellengte reikt; de vleugels overigens met licht bruingrauwe tint; 
aderen donkerbruin , in -het wortelgedeelte bruingeel ; ombuiging der 
discoidaal-ader met bijna regten hoek; de spitsdwarsader gebogen; 
schijfdwarsader bijna regt. 
Een $ van Ai-izona (Neumögen) in het museum te Leiden. 
8. Echino m yia robusta Wied. 
Tachina rohusta, Wied. Auss. ZiV(>i(L II. 290. 15; — Eeliinomyia 
analis, Macq. Dipt. cv. supp. 1. 144. 4. pi. 12 f. 3. 
Een $ uit Argentina (Weyenbergh). 
Aan de wangen zijn omlaag, digt tegen den oogrand, een paar 
borstels ; aan den buik zijn alleen in 't midden borstels. 
Het komt mij niet twijfelachtig voor, dat E. analis Macq. (wel te 
onderscheiden van E. analis Fabr.) dezelfde soort moet zijn als Tachina 
robusta Wied. In de beschrijving kan ik geen wezenlijke punten van 
verschil vinden; alleen noemt Wiedemann de vleugelschubben „elfen- 
beinweiss", terwijl Macquart ze beschrijft als „un peu roussâtres". 
Mijn exemplaar komt in dat opzigt met Wiedemann's opgave overeen ; 
daarentegen beantwoordt het, wat den vorm der sprieten betreft, ten 
volle aan de beschrijving, daarvan door Macquart gegeven; diens 
afbeelding overigens is, als gewoonlijk, te ruw _om daarop eenige 
conclusie te gronden. 
9. Echinomyia im ma culata Macq. 
Macq. nipt. ex. supp. 4. 169. 6. pi. 15 f. 8; v. d. Wulp, Notes 
from the Loyd. mus. IV. 83. 15. 
Een <? van Arizona (Neumögen) in het Leidsch museum reken ik, 
voorloopig althans, tot deze soort, omdat Macquart's beschrijving 
daarop geheel kan worden toegepast. Het verschil in vaderland (Mac- 
quart geeft Brazilië aan) zou echter wel eene aanleiding zijn tot twijfel. 
Het aangezigt heeft een sterken geelrooden weerschijn, vooral aan 
den mondrand ; de wangen zijn zonder borstels; de palpen zijn zeer 
dun ; het derde sprietenlid is ongeveer even lang als het tweede. 
20 AMEKIKAAKSCHE DIPTEEA. 
10. Echiiiomyia picea Kob. D. 
Rob. D. Mijod. 44. 2; Macq. Dipt. ex. II. 3. 37. 2. pi. 3. f. 4. 
Beide sexen van Quebec (Provanclier) in het museum te Brussel. 
De aangehaalde beschrijvingen passen op deze voorwerpen beter dan 
op de volgende, overigens zeer verwante soort. De vleugels zijn bruin- 
achtig grauw, aan de basis en het beginvan den voorrand roestkleurig ; 
de vleugelschubben helder roodgeel ; het aangezigt en de wangen mede 
roodgeel; de top der knieën roestkleurig. 
11. Echiiioiiiyia lugubris n. sp. 
Nigro-picea; capite albescente; antennarum articulis basalibus duobus 
palpisque rufis ; calyptris albis ; alis cinereo-hyalinis , basi pallide 
ruft). — e? ? long. 13 mm. 
Gelijkt op de vorige, doch onderscheiden door een meer witten kop, 
door niet roodgele maar witte vleugelschubben, en bijna glasachtige, 
aan den wortel slechts een weinig roodgele vleugels. Aangezigt, wan- 
gen en kinbakken zijdeachtig geelwit ; de mondrand roodachtig ; voor- 
hoofd zwartachtig met lichtgrijzeu weerschijn ; voorhoofdsborstels een 
weinig beneden den sprietwortel afdalende; wangen zonder borstels, 
doch met eenige fijne haren digt bij de oogen ; kinbaard en beharing 
van het achterhoofd vuilwit, digt en vrij ruw. De beide eerste sprie- 
tenleden roestkleurig; het tweede hd van boven zwartborstelig ; het 
derde zwart, van onderen afgerond. Palpen roestkleurig, naar het 
einde iets verdikt. Thorax glanzig zwart , naauwelijks een weinig grauw 
bestoven; schildje roodbruin; achterlijf glanzig zwart, met roodbruinen 
gloed, die zich het meest aan de zijden en soms ook aan den anus 
vertoont; bij een der exemplaren bevindt zich aan den voorkant der 
ringen, vooral aan de kanten, eene grijze vlekkige bestuiving, die 
bij al de anderen ontbreekt (waarschijnlijk omdat zij meer afgevlogen 
zijn). Pooten zwart, de scheenen pekbruin ; aan de knieën eene 
roodachtige stip. Vleugelschubben wit. Vleugels met flaauwe grauw- 
achtige tint, aan den wortel bleek roodgeel; ook de aderen aldaar 
van die kleur: bij het ^ is de basis der vleugels iets donkerder, ter- 
wijl de middeldwarsader en de ombuiging der discoidaal-ader door 
een donker schaduwvlekje zijn geteekeud , waarvan bij het <? naauwe- 
lijks ceuig spoor gevonden wordt. 
AMEBIKAANSCUJB DIPTEKA. 21 
Verscheidene exemplaren van Quebec (Provancher) in het museum 
te Brussel. 
12. Ecli i nom y i a vittata n. sp. 
Testacea ; thorace cinereo ; abdomine vitta dorsali nigra ; ano utrinque 
argenteo-micante ; capite pallide rufescente; antennis palpisque ferru- 
gineis; antenuarum articule tertio nigricante; pedibus piceis; calyptris 
albescentibus ; alis cinereis, basi costaque ferrugineis. — Long. 10, 5 
mm. (<?) , 9 mm. (5). 
Kop zijdeachtig bleek roodgeel ; voorhoofd van boven bijna ((?) of 
ruim (ç) de halve kopbreedte innemende, in 't midden met een niet 
sterk sprekenden roestkleurigen langsband en aan weerskanten met 
eene dubbele rij borstels, die ter halverwege het tweede sprietenlid 
afdalen; aangezigt zacht ingebogen, aan den mondrand een weinig 
vooruitstekend; wangen en kinbakken met beharing, de wangen zonder 
borstels; mondrand ter wederzijde en kinbakken van onderen met 
eenige zwakke borstels; achterhoofd met geelachtig aschgrauwe be- 
haring en een' krans van zwarte borsteltjes. Sprieten roestkleurig ; 
hel derde lid zwartachtig, althans aan den voorkant, die een weinig 
uitgebogen is; sprietborstel zwart, vrij dik, eerst aan de spits ver- 
dund. Palpen roodgeel , cylindrisch (<?) of aan 't einde iets verdikt (j). 
Thorax aschgrauw, op den rug met onduidelijke zwartachtige langs- 
strepen, in de zijden eenigszius geelachtig; behalve de korte donkere 
beharing, zwarte borsteltjes, die aan de zijden en den achterrand 
langer worden ; schildje roodgeel , met witte bestuiving en zwarte 
beharing, aan den achterrand met lange en stevige borstels. Achterlijf 
glanzig roodgeel, eenigszins doorschijnend, met zwarten rugband, die 
op den eersten ring breeder wordt en op den vierden bijna verdwijnt ; 
deze laatste ring ter wederzijde met zilverwitten weerschijn ; buik 
doorschijnend roodgeel, aan het einde zwartachtig, alleen op de mid- 
dellijn met borstels. Pooten pekzwart, de knieën en voorste scheenen 
naar het roestkleurige overhellende; dijen en scheenen met vele borstels. 
Vleugelschubben vuilwit. Vleugels aschgrauw, aan den wortel en 
voorraud roestkleurig. 
Argentina (Weyenbergh) , een paartje. 
Ofschoon het ç kleiner is en zich door aan 't eind verdikte palpen 
onderscheidt, is de overeenkomst overigens zoo groot, dat ik niet 
aarzel de beide voorwerpen als dezelfde soort te beschouwen. 
22 AMEEIKAANSCHE DIPTERA. 
13. Ecliinomyia pil i v en tris n. sp. 
Nigricans ; capite pallide rufescente ; antennarum articulis basalibus 
palpisque ferrugineis; thorace albidopoUinoso ; scutello testaceo; abdo- 
mine nigro submetallico , albido-tessellato ; ventre pilosulo ; pedibus 
nigris; calyptris albesceutibus ; alarum basi rufescente. — ^ long. 
10, 5 mm. 
Kop zijdeachtig bleek roodgeel; voorhoofd van boven ongeveer een 
derde der kopbreedte innemende, roestkleurig , ter wederzijde met 
glanzig bleekgelen zoom, die naar gelang het licht er op valt, breeder 
wordt , zoodat er soms slechts een roestkleurige middenband overblijft ; 
voorhoofdsborstels als bij de vorige soort. Aangezigt regtstandig, aan 
den mondrand vooruitstekend , wangen naakt ; beharing en beborsteling 
van den mondrand , de kinbakken en het achterhoofd als bij E. vittala. 
Sprieten roestkleurig ; het derde lid zwartachtig , van voren een weinig 
uitgebogen; palpen roestkleurig, gebogen, naar het einde naauwelijks 
iets verdikt. Thorax glanzig zwart, met witachtige bestuiving, die 
vooral van voren en in de zijden duidelijk is en van voren min of 
meer zwarte langsstrepen vertoont; schildje glanzig roodgeel. Achter- 
lijf glanzig zwart met metaalachtigen gloed en zilvergrijze weerschijn- 
vlekken , die in de zijden tegen den voorrand der ringen het meest in 
't oog vallen ; de tweede en derde ring aan de kanten een weinig 
roodbruin ; van de macrocheten op het achterlijf zijn slechts enkele 
aan den rand van den tweeden en derden ring overgebleven. Pooten 
zwart, met de gewone borstels; die aan de middenscheenen lang en 
stevig; achterscheenen van onderen met roodgelen haarglans. Vleugel- 
schubben witachtig. Vleugels met grauwbruine tint, aan den wortel 
roodgeel ; behalve de randader , die zwart is , zijn de overige aderen 
roestkleurig ; schijfdwarsader een weinig gebogen. 
Een <? uit Argentina (Weyenbergh). 
14. Cypliocera macrocera Wied. 
racliina macroa-ra, Wied. Auss. Zweifl II. 290. 16; — Cuphocem 
macrocera, Schin. Dipl. Nov. Heise, 350. 114. 
Een i van Bahia (de Lacerda) in het museum te Brussel. 
De soort is verwant aan die, welke ik naar een Noord- Amerikaansch 
exemplaar als Scitineria ruficamla heb beschreven {Tijdsehr. v. Ent. 
X. 146. 18). Löw heeft daaromtrent opgemerkt, dat deze beter in het 
AMERIKAANSCHE DIPTERA. 23 
geslacht Cyp/iocera past; ik moet hem daarin gelijk geven, wanneer 
men althans niet al te veel waarde hecht aan de lengteverhouding 
der sprietleden. Als kenmerk van het gemis wordt namelijk aangegeven, 
dat het derde lid korter zou zijn dan het tweede, terwijl in de beide 
mij bekende soorten (rußrauda en maerocera) het derde sprietenlid 
eer iets langer is, ofschoon het door zijnen vorm overigens aan de 
geslachten Ec/iiiioiinjia en Micropalpiis herinnert. Cijiihocera maakt den 
overgang uit tusschen die beide genera; met het eerste komt het in 
de naakte oogen, met het tweede in de kleine, bijna rudimentaire 
palpen overeen. 
15. G o n i a p a 11 e ii s Wied. 
Goiiia palIcNS, Wied. Aitss. Ziirifi. II. 346. 6; Macq. Dipt. ex. II. 
3. 50. 4; Lynch Arribalzaga, Anal. Soc. dent. Airjent. X. 1880. 
vin; — G. chileusis , Macq. I.e. 5. pi. 5 f. 4; Blanch, bij Gay, Hist, 
fis. pol. y nat. de Chile VII. 422. 1; — G. angusta, Macq. 1. e. 56. 
7. pi. 5. f. 5; — G. lineata, Macq. 1. e. supp. 4. 178. 14. 
Een $ uit Argentina (Weyenbergh). 
Het derde sprietenlid is bij dit exemplaar niet roodgeel, maar zwar t- 
achtig met lichtgrijzen weerschijn ; het laatste lid van den sprietborstel 
is ten minste anderhalfmaal zoo lang als het voorlaatste; op de ge- 
zigtslijst staan in het midden drie of vier borstels. De borstels achter 
op den thorax en die van het schildje zijn zeer lang en stevig ; de 
laatsten reiken wel tot halverwege het achterlijf. De middenscheenen 
hebben vooral aan de buitenzijde verscheidene lange en stevige bor- 
stels; de achterscheencu zijn buiteuwaarts zeer regelmatig met korte 
borstels gewinperd , waartusschen een weinig onder het midden een 
enkele, langere borstel uitsteekt. 
16. Belvosia bifasciata Fabr. 
Musea bifasciata, Fabr. Syst. Ent. 777. 19; id. Ent. Syst. IV. 325. 
33 ; id. Syst. Anti. 299. 78 ; — Ocypt(ra bifasciata , Latr. Diet, d'liist. 
nat. XXIV. 195. 373; - Tachina bifasciata, Wieä. Auss. Zwei/l. II. 
305. 44 ; — Latredlia Infasciata , Rob. D. , Myod. 104. 1 ; — Nemoraea 
bifasciata, Macq. Suit, à lìuff. Dipt. II. 104. 19; Bigot, in R. de la 
Sagra, Hist, pfiys. pol. et nat. de l'ile de Cuba, anim. artic. 813; — 
Belvosia bifasciata , Macq. Dipt. ex. II. 3' 57. 1. pl. 6. f. 2 ; — ' 
24 AMBBIKAANSCHE DIPTJilßA. 
Bclvosia bianda, Rob.D. j%o(/. 103. 1; — Senomelopiabicincla, Macq. 
Suil. à Buff. Dipl. II. 112. 28. 
Een $ uit Brazilië in 's Rijks museum te liciden; verscheidene 
exemplaren van beide sexen uit Columbie in het museum te Brussel. 
Deze soort is als type te beschouwen van het geslacht Belvosia, 
door Robineau Desvoidy dus genoemd ter eere van den bekenden 
Franschen reiziger en natuuronderzoeker Palisot de Beauvois. 
Aan de hierboven aangehaalde beschrijvingen voeg ik nog het vol- 
gende toe. De kop is breeder dan de thorax; het voorhoofd in beide 
sexen zeer breed en van boven minstens een derde gedeelte van den 
kop innemende; de gezigtslijsten treden sterk vooruit en zijn van 
boven boogvormig over den sprietwortel omgetrokken (zie PI. 1 fig. 13)« 
Palpen roestkleurig. Aan den derden achterlij fsrin g een witte of geel- 
witte , soms iets goudachtige voorzoom ; de vierde ring geheel van die 
kleur; de borstels van thorax, schildje en achterlijf stevig en allen 
platliggend ; onder aan de dijen en aan de buitenzijde der achterste 
scheenen (fig. 14) vele borstels; voethaken roodgeel met zwarte spits. 
Het geslacht Belvosia gelijkt door het breede, eivormige ligchaam 
veel op onze Ncmoraea's of op de grootere soorten van Masicera {major, 
sculellala enz.) , met welke laatsten het de naakte oogen , de vrij lange 
sprieten en de digt beborstelde achterscheenen gemeen heeft. Het 
onderscheidt zich echter aanstonds door de plaatsing van den grooten 
mondborstel niet aan-, maar een eind boven den mondrand, en door 
de lange en stevige, platliggende borstels, die in grooten getale aan 
den achterrand van het schildje voorhanden zijn en veelal wel tot 
halverwege het achterlijf reiken ; ook de macrocheten van het ach- 
terlijf zijn zeer stevig en doen aan die van het geslacht Juriiiia 
denken. De voethaken zijn gewoonlijk roodgeel met zwarte spits of 
althans aan den wortel roodachtig. 
Behalve lielimia bif asciala, reken ik tot dit geslacht ook Blephariplera 
rufipalpis Macq. en zijn mij bovendien nog twee soorten bekend, die 
zooveel ik kan nagaan, onbeschreven zijn en hieronder vermeld worden. 
Analytisch kunnen deze vier soorten op de volgende wijze worden 
onderscheiden : 
1. Kop duidelijk breeder dan de thorax ; de 
gezigtslijsten sterk uitpuilend .... bif asciata F. 
Kop ongeveer zoo breed als de thorax ; de 
gezigtslijsten matig vooruitspringend. . 2. 
AMEEIKAANSCllE DIPTJSUA. 25 
2. Achterlijfeeukleurigzwart; vleugels grauw 5 
achtersclieenen buitenwaarts franjeach- 
tig (ligt met borstels bezet riifipalpis Macq. 
Achterlijf zwart, met den vierden ring wit 
of geelachtig ; vleugels donkerbruin ; 
achterscheenen niet franjeachtig gewim- 
perd, ofschoon met vele borstels bezet. 3. 
3. Derde sprietenlid dubbel zoo lang als het 
tweede; voorhoofdsborstels ter wederzijde 
in eene dubbele rij beneden den spriet- 
wortel afdalende ; macrocheten op het 
achterlijf overeindstaande Woyenbergliiana u. sp. 
Derde sprietenlid driemaal zoo lang als het 
tweede; voorhoofdsborstels ter weder- 
zijde in ecne enkele rij beneden den 
sprietwortel afdalende ; macrocheten op 
het achterlijf platliggende leitcopyga n. sp. 
17. B e 1 V O S 1 cl r u f i p a 1 p i s Macq. 
Bìqìliariptera nißpalpis, Macq. J)ipt. ex. II. 3. 55. 1. pi. 6 f. 1; 
id. supp. 1. 158; Bigot, in R. de la Sagra, Hist, pluja. ri nat. de 
Vile de Cidm, 815. 
Van deze soort bezit ik een wijfje, mij door Prof. Weyenbergh uit 
de Argentijnsche republiek overgezonden, en zag ik twee mannetjes 
in de collectie van het Brusselsche museum , het eene van Columbie , 
het andere door wijlen C. van Volxem in Brazilië gevangen. 
Het geslacht lilcpltaripU'ra Macq. onderscheidt zich voornamelijk , zoo 
niet alleen, van Belvosia door de buitenwaarts franjeachtig beborstelde 
achterscheenen, een kenmerk naar mijn inzien niet voldoende om 
daarop eene generieke afzondering te gronden, te minder omdat ook 
in de mij bekende lielmsia-soorien de achterscheenen vrij digt met 
borstels bezet zijn. In de overige en meer wezenlijke kenmerken be- 
staat inderdaad ecne in 't oog vallende overeenkomst. 
Aan de beschrijvingen van Macquart en Bigot is nog het volgende 
toe te voegen. 
Kop ter breedte van den thorax; het voorhoofd in beide sexen bijna 
even breed, naar boven een weinig smaller en op de kruin ongeveer 
het vierde gedeelte van den kop innemende; de gezigtslijsten minder 
26 AMEEIKAANSCJJE DIPTERA. 
uitpuilend dan in B. bif asciala ; voorhoofdsband zwart, smal, onmid- 
dellijk boven de sprieten iets verbreed en daar in eene roestkleurige 
glanzige plek eindigende; voorlioofdsborstels ter wederzijde in eene 
enkele rij beneden den sprietwortel afdalende. Achterlijf eenkleurig 
zwart met flaauwen glans. Pooten met vele borstels, die onder aan 
de voordijen kamachtig op eene rij zijn geplaatst ; aan de buitenzijde 
der middenscheenen en onder aan de achterdijen eenige borstels van 
aanzienlijke lengte; die aan de buitenzijde der achterscheenen in 
beide sexen eene digte franje vormende (zie PI. 1 fig. 15) ; voethaken 
zwart , aan den wortel slechts een weinig roodachtig. Vleugels grauw , 
aan den wortel even als de vleugelschubben donkerbruin. 
18. Bel vos ia Weyenberghiana n. sp. (PI. 1 fig. 16). 
Atra ; thorace albido-pollinoso , substriato ; abdominis segmento ultimo 
pallide ochraceo, nudo; epistomate albescente ; antennis pedibusque 
nigris; palpis obscure rufis; alis fuscis, basi nigra. — e? long. 11 mm. 
Kop ter breedte van den thorax ; aangezigt en wangen wit , eenigs- 
zins zilverglanzig , met roodbruinen weerschijn ; voorhoofd zwartachtig 
grauw, naar achteren iets versmald en op de kruin een derde der 
kopbreedte innemende; de voorhoofdsband breed, weinig duidelijk, 
tot het roodachtige neigende; onmiddellijk boven de sprieten eene 
roestkleurige vlek; voorhoofdsborstels vrij stevig, ter wederzijde in 
eene dubbele rij beneden den sprietwortel afdalende ; de gezigtslijsten 
niet zoo sterk uitpuilende als bij B. Infasciala ; boven den grooten mond- 
borstel nog 4 of 5 zwakkere borstels , waarvan de bovenste ongeveer ter 
halver hoogte van het gezigt is geplaatst (fig. 17) ; achterhoofd met digte 
grijsachtig witte beharing. Sprieten zwart ; het tweede lid verlengd ; 
het derde ten minste dubbel zoo lang als het tweede en daarbij smal; 
sprietborstel tot over liet midden verdikt. Palpen donker roodbruin. 
Thorax zwart , ten gevolge eener witachtige bestuiving eenigszins tot 
het grijze neigende ; van zwarte langsstrepen is slechts eenige aan- 
duiding; schildje en achterlijf zwart, bijna fluweelig; vierde ring bleek 
okergeel en behalve in de zijden en aan den achterrand, waar de 
kleur weder zwart wordt, zonder beharing of borstels; anus zwart. 
De borstels van het ligchaam aanzienlijk ; aan het achterste gedeelte 
van den thorax en den achterrand van het schildje vele stevige, 
lange, platliggende borstels; de macrocheten aan het eind der lijfs- 
riugen regtop staande en daardoor zeer in 't oog vallend. Pooten 
AMEEIKAANSCUE DIPTERA. 27 
zwart, rijk beborsteld ; aan de voorpooten onder tegen de dijen en 
aan de buitenzijde der scheenen de borstels kamaclitig op eene rij ; 
aan de buitenzijde der middenscheenen en onder aan de achterdijen 
enkele bijzonder lange borstels ; achterscheenen buitenwaarts met vele 
borstels, die evenwel niet als eene franje zijn geplaatst (fig. 18).Voethaken 
roodgeel met zwarte spits en even als de okergele voetballen (bij het <?) 
groot en met borstels omgeven. Vleugelschubben en vleugels zwartbruin , 
de wortel der vleugels zwart ; aderbeloop geheel gelijk aan dat van 
B. bifasciala. 
Een c? uit Argentina , dat ik aan de goedheid van Prof. Weyenbergh 
heb te danken. 
19. Bel vo sia leucopyga v. d. Wulp. 
V^ d. Wulp, Notes from the Leyd mus. IV. 84. 17. 
Nigra; capite griseo-albo; fronte nigricante, in i postice attenuato; 
vitta frontali rufescente; thorace antice albido pollinoso, substriato; 
scutello piceo {i) vel obscure rufo (5); abdominis segmento ultimo 
albescente ; antennis pedibusque nigris ; palpis ex rufo fuscis ; alis 
infuscatis. — <? $ long. 12 mm. 
Kop ten minste zoo breed als de thorax ; aangezigt en wangen 
grijsachtig wit; voorhoofd zwartachtig, bij het e? naar achteren sterk 
versmald, zoodat het op de kruin minder dan het vierde gedeelte 
der kopbreedte inneemt; bij het ? het voorhoofd breed, op de kruin 
ruim een derde van den kop innemende ; voorhoofdsband roodbruin , 
vrij smal; voorhoofdsborstels matig stevig, ter wederzijde in eene 
enkele rij beneden den sprietwortel afdalende; de gezigtslijsten niet 
zoo sterk uitpuilende als bij B. bifasciala en met eenige borstels bezet, 
die ten minste tot halverwege het gezigt opklimmen ; achterhoofd met 
digte lichtgrijze beharing. Sprieten zwart ; het tweede lid vrij kort ; 
het derde ten minste driemaal zoo lang als het tweede ; sprietborstel 
tot het midden verdikt. Palpen zwartbruin , naar het eind roestkleurig. 
Thorax zwart , geheel van voren met eenige witte bestuiving , waarin 
zwarte langsstrepen zijn aangeduid ; schildje bij het c? pekzwart , bij 
het $ donker bruinrood. Achterlijf zwart ; de vierde ring witachtig , 
de anus weder zwart; de macrocheten allen platliggend, sommigen 
aan het eind van den derden ring dik en doornachtig. Pooten zwart , de 
borstels alsmede de voethaken en de voetballen als bij />. Wci/ciibcryfnaiia ; 
28 AMEBIKAANSCHE DIPTERA. 
bij het 2 tie voethaken en voetballen korter. Vleugels en vleugel- 
schubben donkerbruin. 
Een paartje van Brazilië (Beseke) in het Leidsch museum. 
Deze en de vorige soort schijnen naauw verwant aan B. analis 
Macq. {Dipt. ex. supp. 1. 460. 2. pi. 14. f. 4), die echter kleiner is 
en bij welke de wortelleden der sprieten bruingeel zijn. 
20. Semoraea erytbropyga v. d. Wulp. 
V. d. Wulp, Notes from the Leycl. mus. IV. 83. 16. 
Nigra; facie, antennis pro parte majore, abdominisque segmento 
quarto rufis ; thorace striis quatuor griseis ; pedibus piceis ; alarum 
nervo transversali medio infuscato. — i long. 11 mm. 
Door de behaarde oogen , de alleen van onderen bewimperde gezigts- 
lijsten, de breede wangen en kinbakken, het derde sprietenlid, dat 
niet langer dan het tweede is, het eivormige achterlijf en de aan de 
ombuiging niet verlengde diseoidaal-ader behoort deze soort tot het 
geslacht Nemoraea. 
Aangezigt en wangen vuil roestkleurig ; voorhoofd naar boven sterk 
versmald , zwartachtig , alleen aan de uiterste oogkanten lichter ; ter 
wederzijde van den sprietwortel eeue ronde zwarte vlek; de onderste 
voorhoofdsborstels niet verder dan deze vlek afdalende ; oogen met 
geelgrijze beharing; mondborstels langs de gezigtslijsten tot aan het 
ondereind der sprieten opklimmende; ook de wangen met een aantal 
borstels. Sprieten ter halverv/ege het gezigt reikende , roestkleurig ; 
de beide eerste leden van boven borstelig ; het tweede lid verlengd ; 
het derde zoo lang als het tweede , naar het eind iets verbreed en 
donkerbruin; sprietborstel zwart , tot ongeveer de helft verdikt. Palpen 
zwart. Thorax zwart, van boven met vier lichtgrijze langsbanden, 
de beide buitenste breeder en meer vlekachtig; borstzijden van voren 
vuil roestkleurig; behalve de zwarte beharing op den thorax zijn op 
de lichte banden en overigens van achteren en in de zijden lange 
borstels. Schildje zwart, aan de kanten en van achteren met grijze 
bestuiving, en voorts met zwarte beharing en eenige lange borstels. 
Achterlijf langwerpig eivormig, zwart; de tweede en derde ring met 
grijzen weerschijn, die naarmate het licht er op valt, zich voordoet 
als zijvlekken of als een voorzoom der ringen ; vierde ring roodgeel ; 
macrocheten aan den rand der ringen, op den derden ring ook in 
't midden en op den vierden over de geheele oppervlakte verspreid. 
AMEEIKAANSCHB DIPTERA. 29 
ï*ooten langer eu dunner dan bij de meeste soorten van het geslacht , 
pekbruin ; de heupen en wortel der dijen tot het roestkleurige nei- 
gende ; dijen met kamachtig geplaatste, scheenen met verspreide 
borstels ; haken en voetballen lang. Vleugelschubben bruingrauw , met 
geelachtigen rand. Vleugels met grauwe tint; spitsdwarsader en schijf- 
dwarsader gebogen; de laatste op drie vierden der spitscelingewricht ; 
middeldwarsader schuin achterover geplaatst, zwartachtig gezoomd. 
Een c? van Chile in het Leidsch museum. 
21. M a S i c e r a i n s i g n i s v. d. Wulp. 
V. d. Wulp, Notes from the Lei/d. mus. IV. 85. 18. 
Cinerea ; antennis , striis thoracis quatuor, abdominis segmento primo , 
segmentorum 2 — 4 limbo postico , linea dorsali pedibusque nigris ; palpis 
testaceis ; thoracis stria media et scutelli apice rufescentibus ; abdo- 
minis segmento ultimo limbo antico flavo. — <? long. 8,5 mm. 
Wegens de naakte oogen, het ongewimperde aangezigt, de onmid- 
dellijk aan den mondrand ingewrichte mondborstels , het verlengde 
derde sprietenlid, het breed eivormige achterlijf en de aan de om- 
buiging niet verlengde discoidaal-ader , tot het genus Ma siceva gehragt 
Kop zwartachtig met zilverwitten weerschijn ; voorhoofd naar ach- 
teren versmald , de middenband smal , weinig in 't oog vallend , alleen 
door het gemis van witten weerschijn te onderscheiden ; voorhoofds- 
borstels ter wederzijde op eene dubbele rij geplaatst en tot iets beneden 
het tweede sprietenlid afdalende ; aangezigt regtstandig ; mondrand 
niet vooruitstekend , met roodachtige tint ; achter den grooten mond- 
borstel nog verscheidene kortere borstels ; achterhoofd grijsharig en 
bovendien met een' krans van zwarte borsteltjes achter de oogen. 
Sprieten zwart , een weinig korter dan het gezigt ; de wortelleden 
van boven met borstels ; het derde lid ten minste driemaal zoo lang 
als het tweede; sprietborstel tot over het midden verdikt. Palpen 
bruingeel. Thorax van boven aschgrauw , met vier doorloopeude zwarte 
laugsstrepeu ; de middenste tusschenruimte roodachtig aschgrauw , de 
beide buitenste met witte bestuiving ; borstzij den en borst zwart ; schildje 
roodachtig aschgrauw; thorax in de zijden en van achteren met lange 
borstels, even als de achterrand van het schildje. Achterlijf eivormig, 
licht aschgrauw; de eerste ring, eene rugstreep, de achterzoom van 
den tweeden en derden ring, benevens de anus zwart met eenigen 
glans ; de zwarte zoom der middenste ringen aan weerszijden drie- 
30 AMEEIKAANSCHE BIPTEBA. 
hoekig verbreed ; vierde riug van voren tot over de helft scherp afge- 
scheiden helder roodgeel , in 't midden door eene fijne zwarte lijn (het 
vervolg der rugstreep) gedeeld ; macrocheten der middenste ringen 
alleen aan den rand. Pooten zwart ; middenscheenen met eenige langere 
borstels ; achlerscheenen aan de buitenzijde digt met borstels gewim- 
perd ; haken en voetballen vrij lang. Vleugelschubben en vleugels met 
naauwelijks eenige grauwe tint; geen randdoorn; spitscel op eenigen 
afstand van de vleugelspits geopend; spitsdwarsader bijna regt; schijf- 
dwarsader zeer flaauw gebogen , op twee derden der spitscel ingewricht. 
Een gaaf <? en nog een tweede , waaraan het achterlijf ontbreekt , 
van Chile, in het Leidsche museum. 
D E X I N A E. 
1. Pro sena mexicana Macq. 
Macq. Dipl. c.r. supp, 4. 231. 7. pi. 21 f. 12. 
Een (? uit Mexico (Dugès) in het museum te Brussel. 
2. P r o s e n a 1 o ii g i p a 1 p i s n. sp. 
Cinerea ; capite albido ; vitta frontali , antennis , palpis pedibusque 
flavis ; antennarum seta brevipennata ; palpis elongatis filiformibus ; 
abdomine rufescente, vitta dorsali nigricante. — $ long. 9,5 mm. 
Gelijkt in vorm, kleur en teekening zeer op onze Pr. siberUa, doch 
door de lange dunne palpen en den slechts kort gevederden sprietborstel 
duidelijk onderscheiden. Kop (PI. 2 fig. 1) grijsachtig wit, aan den mond- 
rand, op de wangen en op het voorhoofd eenigszins geelachtig; voor- 
hoofdsband roodgeel ; voorhoofd en aaugezigt ongeveer even lang. Sprieten 
tot twee derden van het gezigt reikende , roestkleurig ; het eerste 
hd met een of meer borsteltjes; het tweede lid met een borstel; 
het derde slank, twee-en-een-halfmaal zoo lang als het tweede, naar 
het eind een weinig gebruind; sprietborstel roodbruin, kort gevederd, 
aan de wortelhelft verdikt, langzamerhand dunner en aan 't eind 
haarvormig. Zuiger roestkleurig; het laatste derde deel zwartbruin; 
palpen bleek roodgeel, draadvormig, langer dan de kop en naar het 
einde met eenige zwarte borsteltjes. Thorax aschgrauw, met zeer 
onduidelijke langsstrepen , vaalgele beharing en zwarte borstels, die 
op den rug in langsrijen zijn geplaatst ; schildje een weing roodachtig , 
met zwarte beharing en borstels, waarvan er vier lang en stevig zijn. 
AMERIKAANSCHE DIPTEBA. 31 
Achterlijf eivormig, geelrood ; in sommige rigtingen zijn de insnij- 
dingen, een vrij breede rugband over den tweeden ring en groote 
vlekken op de beide laatste ringen licht aschgrauw ; in andere rigting 
komt eene zwartachtige rugstreep voor den dag, die met cene altijd 
zigtbare vlek op den eersten ring begint; beharing van het achterlijf 
zwart ; aan den achterrand van den tweeden ring een paar overeind 
staande macrocheten; een aantal dergelijke aan den achterrand van 
den derden ring en rondom den anus ; buik roodgeel met zwarte rug- 
streep. Pooten bleek okergeel; de tarsen naar het einde donkerbruin. 
Vleugelschubben geelachtig. Vleugels (fig. 2) met grijze tint , aan den 
wortel en 't begin van den voorrand geelachtig; randader zwart, de 
overige aderen bruingeel ; ombuiging der discoidaal-ader met iets afge- 
ronden hoek ; spitsdwarsader aanvankelijk regt en eerst aan het einde 
gebogen; middeldwarsader op het midden der schijfcel; schijfd warsader 
een weinig voorbij het midden der spitscel. 
Een $ van Argentina (Weyenbergh). 
3. Prosena sarcophagina n. sp. 
Cinerea; thorace nigro-trivittato; abdomine nigro-tessellato ; capite 
rufescente-albo ; vitta frontali, antennis, proboscide pedibusque nigris; 
palpis filiformibus pallide flavis, — c? $ long. 10 mm. 
Van het aanzien eener Sarcopiiaga. Kop (PI. 2 fig. 3) grijsachtig oker- 
geel met witten weerschijn ; aangezigt korter dan het voorhoofd, in 't mid- 
den lichtgrijs, even als het voorhoofd, dat bij het <? naar boven sterk 
versmald is; voorhoofdsband zwart. Sprieten vrij kort, zwartbruin; 
de beide eerste leden lichter, tot het roodgele neigende; het tweede 
lid met een langen borstel ; het derde slank , twee-en-een-halfmaal 
zoo lang als het voorgaande ; sprietborstel lang en digt gevederd , aan 
de wortelhelft verdikt. Zuiger zwart; palpen bleek roodgeel, draad- 
vormig, niet langer dan de moudrand. Thorax, schildje en achterlijf 
aschgrauw; op den thorax drie zwarte laugsbanden, waarvan de 
raiddenste ook over het schildje wordt voortgezet; achterlijf kegelvor- 
mig ((?) of eivormig ($), met zwartbruine weerschijnvlekken; beharing 
en borstels zwart ; macrocheten aan den rand der middenste ringen 
en aan den anus. Pooten zwart. Vleugelschubben bruinachtig met wit- 
ten rand. Vleugels (fig. 4) grijsachtig met zwarte aderen ; middeldwars- 
ader op het midden der schijfcel; ombuiging der discoidaal-ader met 
32 AMERIKAANSCHE DIPTERA. 
Stompen hoek; spitsdwarsader regt; scliijfd warsader gebogen, op twee 
derden der spitscel ingewricht. 
Een paartje van Argentina (Weyenbergh). 
4. Dexia te II Ili co ril is n. sp. 
Cinerea ; capite albido ; scutello , abdomine pedibiisque rufis ; abdo- 
mine vitta dorsali macnlisque duabus nigris ; antennarum articulis 
basalibus rufis, articulo tertio nigro, elongato; alarum costa testacea. — 
<? long. 9,5 mm. 
Kop (PI. 2 fig. 5) zijdeachtig wit met grijzen weerschijn; voorhoofd 
smal , op de kruin naauwelijks een zesde van de kopbreedte innemende ; 
voorhoofdsband zwart , naar voren een weinig verbreed ; aangezigt in 't 
midden zonder kielvormige verhooging; mondrand vooruitstekend, met 
roodgelen weerschijn. Sprieten lang en smal; de beide eerste leden 
roodgeel; het tweede eenigszins opgehoogd, met een längeren en een 
paar kleinere borstels ; het derde lid zwart , driemaal zoo lang als het 
tweede; de borstel kort maar digt gevederd, aan den wortel verdikt. 
Palpen lang en dun , roodgeel , met zwarte borstels. Thorax aschgrau w, 
van boven donkerder , in de borstzij den grijs ; op den rug van voren 
eenige aandiiiding van zwartachtige langsstrepen ; schildje roodgeel. 
Achterlijf kegelvormig, doorschijnend roodgeel; over de drie eerste 
ringen eene zwarte rugstreep, die aan 't eind van den tweeden en 
derden ring verbreed is; ter wederzijde van den derden ring eene 
zwarte vlek ; de beide laatste ringen bovendien met witte weerschijn- 
vlekken. Pooten roodgeel, met zwartbruine tarsen. Vleugelschubben 
geelachtig. Vleugels (fig. 6) bruinachtig grauw, langs den voorrand met 
bi-uingele tint ; ombuiging der discoidaal-ader afgerond ; middeldwarsader 
vóór het midden der schijfcel ; schijfdwarsader zacht gebogen , op twee 
derden der spitscel ingewricht. 
Een (? van Argentina (Weyenbergh). 
Bij deze en de beide volgende soorten is de zuiger langer en 
hoornachtiger dan bij onze Europesche Ûej;irt,'s , ofschoon niet zoo lang 
als in het geslacht Prosem en ook niet, zooals daar, tot het einde 
dun, maar met verdikte eindlippen : voorts is de ombuiging der discoidaal- 
ader niet hoekig en scherp, maar afgerond. Waarschijnlijk zullen zij 
later, op grond van deze en welligt nog andere kenmerken, tot het 
vormen van een afzonderlijk genus aanleiding geven. 
AMEBIKAANSCHE DlPTBBÀ. 33 
5. D e X i a p a r V i e o r n i s n. sp. 
Cinerea; abdomine albo-nigroque tessellato; antennis brevis, rufis, 
apice nigro; pedibus piceis; calyptris albis; alis brunnescentibus. — 
? long. 11 mm. 
Ascbgrauw. Kop (PI. 2 fig. 7) gezwollen . witachtig grijs ; wangen 
roodbruin ; mondrand niet vooruitstekend ; mondborstels talrijk en 
eenigszins langs de gezigtslijsten opklimmende ; aangezigt in 't midden 
zonder kielvormige verhooging ; wangen en kinbakken zeer breed ; voor- 
hoofd breed , ongeveer de halve kopbreedte innemende , met donker rood- 
bruinen middenband. Sprieten kort, ongeveer een derde ter lengte van 
het aangezigt; de beide eerste leden helder geelrood; het derde aan 
den wortel ook van die kleur , doch verder zwart ; het tweede een 
weinig verheven , met borstels bezet ; sprietborstel zwart , digt maar 
niet zeer lang gevederd, aan den wortel verdikt. Zuiger lang, glanzig 
zwart; palpen roodgeel. Thorax van voren met donkere langsstrepen , 
die naar mate van het invallende licht, zich in nog smaller lijnen 
verdeelen ; schildje eenigszins roodachtig. Achterlijf eivormig , met 
zwarte en zilverachtig witte weerschijnvlekken. Pooten pekzwart; de 
heupen aschgrauw ; de knieën en min of meer de scheenen met bruin- 
rooden gloed. Vleugelschubben witachtig. Vleugels (fig. 8) met rood- 
bruine tint; ombuiging der discoidaal-ader sterk vooruitstekend; mid- 
deldwarsader op het midden der schijfcel; sch ij fd warsader op twee 
derden der spitscel. 
Een j van Argentina (Weyenbergh). 
Een tweede j , van dezelfde herkomst, gelijkt in alles op het hierboven 
beschrevene, behalve dat het kleiner is (9 mm.) en dat de spitscel 
in beide vleugels gesloten en zelfs kort gesteeld is. Niettegenstaande 
dit laatste, nog al belangrijke verschil, dat voor dit exemplaar zelfs 
de plaatsing in het geslacht Dexia twijfelachtig zou kunnen maken, 
meen ik het toch niet als eene afzonderlijke soort te moeten beschouwen. 
6. Dexia s ii a t i s n. sp. 
Grisea ; thorace nigro-trivittato ; abdomine testaceo , vitta dorsali 
nigra ; pedibus nigris ; antennis rufis , articulo ultimo fusco ; calyptris 
testaceis ; alis ex rufo cinerascentibus. — Long. 12 (<?), 11 (5) mm. 
Verwant aan de vorige soort, waarvan zij echter dadelijk te onder- 
scheiden is door het bruingele achterlijf; zij gelijkt veel op onze 
3 
34 AMEBIKAANSCHE DIPTERA. 
Europesche D. rustica, doch verschilt van deze door donkerder tint, 
zwarte pooten, een längeren zuiger en de afgeronde ombuiging der 
discoidaal-ader. 
Kop ongeveer van denzelfden vorm als bij D. parvicornis, zwart- 
achtig grauw met bleekgelen weerschijn ; voorhoofd naar achteren 
sterk (<?) of minder sterk (?) versmald, met zwarten, in sommige 
rigtingen donker roodbruinen middelband en ter wederzijde met eene 
digte rij borstels , die de inplanting der sprieten naauwelijks even over- 
schrijdt ; mondborstels talrijk. Sprieten merkelijk korter dan het gezigt ; 
de beide eerste leden geelrood; het tweede naar boven verdikt; het 
derde ongeveer dubbel zoo lang als het tweede, zwartbruin, aan de 
basis roodachtig; sprietborstel zwart, digt gevederd, aan den wortel 
verdikt. Zuiger lang , zwart ; palpen donker roestbruin , aan het einde 
iets verbreed, bij het <? fijn beborsteld. Thorax aschgrauw, vanboven 
met drie zwarte langsbanden ; schildje zwartgrauw, bij het î tegen 
den achterrand een weinig roodachtig. Achterlijf van het <? kegel- 
vormig, bruingeel met zwarten rugband, die aan den wortel van den 
eersten ring zich iets verbreedt; tegen den voorrand der ringen min 
of meer een zilverwitte weerschijn ; achterlijf van het ? meer eivor- 
mig ; de zwarte rugband smaller en minder scherp geteekend ; daar- 
entegen de achterrand der ringen meer zwartachtig , de zilverachtige 
weerschijn vlekkiger en vooral in de zijden duidelijk. Pooten zwart, 
de scheenen soms pekbruin. Vleugelschubben geelbruin. Vleugels zonder 
randdoorn, met roodachtig bruingrauwe tint, die aan den wortel en 
voorrand krachtiger is; cubitaal-ader boogvormig; discoidaal-ader met 
uitstekende , eenigszins afgeronde ombuiging ; spitscel smal geopend ; 
middeldwarsader op het midden der schijfcel ; schijfd warsader op twee 
derden der spitscel , zeer schuin en , vooral bij het î , iets geslingerd. 
Een viertal exemplaren van Guadeloupe (Delaunay) in het museum 
te Brussel. 
SARCOPHAGINAE. 
1. Phr issopo da splendens Macq. 
Macq. Dipt. ex. II. 3. 96. 1. pi. 11. f. 3; Blanch, bij Gay, HisL 
fis. y pol. de Clnle,Yll. 427. 1. pi. 5. f. 3; v. d. Wulp, ISotes froin 
the Leyd. mus. IV. 87. 19. 
Een cT uit Chile in het Leidsche museum. 
ÀMERIKAANSCHE DIPTERA. 35 
Noch de afbeelding van Macquart , noch die van Blanchard geven 
cene juiste voorstelling van dit dier. Bij de laatste is het ligchaam 
veel te breed en het achterlijf aan de basis ten onregte veel breeder 
dan de thorax ; de pooten daarentegen zijn te dun en de achterscheenen 
niet gebogen; eindelijk is de spitscel, bijna aan de vleugelspits, door 
misteekening gesloten voorgesteld. — De afbeelding van Macquart is 
nog gebrekkiger : behalve de geheel onnatuurlijke kleur (op den thorax 
zijn vier groene langslijnen en overigens is het ligchaam met eene 
menigte goudstrepen bedekt) is de vorm mede veel te breed ; terwijl 
in de detail-teekening van den kop de sprietborstel tot geheel aan het 
einde gevederd is afgebeeld. Het schijnt wel alsof hij , bij het teekenen , 
zonder naar het dier te zien, eenvoudig op de kenmerken heeft gelet, 
die hij vroeger voor het genus had aangegeven , want juist de breeder 
gestalte en de bevedering van den geheelen sprietborstel noemt hij 
als het voorname verschil tusschen Plirissopoda en Sarcopfiaga. In 
hoever dit nu kan gelden voor Piir. praeceps Wied., die hij als type 
van het geslacht beschouwt {Suil. à Buff. Dipt. II p. 222) kan ik 
niet beoordeelen; maar zeker is het dat Phr. splendcns niet breeder 
is dan de meeste andere Sarcophaginen en dat bij haar de spriet- 
borstel aan het einde naakt is. De soort vertoont in bijna alle opzigten 
eene merkwaardige overeenkomst met het genus Cynomyia, waarvan 
zij alleen afwijkt door de sterker behaarde pooten, de dikkere dijen 
en de gebogen achterscheenen. De witte langsstrepen op den thorax 
loopen niet verder dan tot den dwarsnaad. 
2. Sarcophaga chlorogaster Wied. 
Sarcophaga chlorogaster, Wied. Auss. Zweiß. II. 359. 9; v. d. Wulp, 
Notes from the Letjcî. 7nus. IV. 87. 20; — Sarconesia ead. , Bigot, 
An. Soc. eut. France, 3e sér. V. 301. pi. 7. f. 5. 
In 's Rijks museum te Leiden berust een wijfje uit Chile, afkomstig 
van Dr. Dohrn; ik zelf bezit een mannetje en vier wijfjes van Argentina 
(Weyenbergh). 
Ik vind geen enkelen grond om deze soort generiek of te scheiden 
van het geslacht Sarcophaga , waarvan zij alle kenmerken bezit ; de 
metallieke kleur van het achterlijf is m. i. daartoe geen voldoende 
reden. 
36 AMEEIKAANSCHE DIPTERA. 
3. Sarcophaga rnfipalpis Macq. 
Macq. Dipt. ex. II. 3. 102. 11; v. d. Wulp, Notes from the Leyd. 
mus. IV. 88. 21. 
Een $ van Curaçao (Pater Jansen) in het Leidsche museum. 
Ofschoon Macquart BraziHe als vaderland opgeeft, geloof ik hier 
dezelfde soort voor mij te hebben; de beschrijving toch past volkomen , 
behalve alleen dat hij de dijen aan de buitenzijde geelbruin noemt, 
terwijl bij mijn exemplaar, dat echter niet zeer gaaf is, de pooten 
geheel zwart zijn. 
4. Sarcophaga quadrivittata Macq. 
Macq. Dipt. ex. II. 3. 102. 12. pi. 12. f. 4. 
Twee wijfjes van Argentina (Weyenbergh). 
De kanten van het voorhoofd zijn bij mijne exemplaren niet geel, 
maar wit; daarentegen zijn de vlekken in de borstzijden geelachtig; 
van de roodachtige bezooming der vleugeladeren , waarvan Macquart 
spreekt, zie ik niets. 
5. Sarcophaga chrysostoma Wied. 
Wied. Anss. Zweifl. II. 356. 2; Schin. Dipt. Nov. Reise, 313. 63. 
Een mannetje en drie wijfjes van Bahia (de Lacerda) in het museum 
te Brussel. 
6. Sarcophaga taitensis Schin. 
Schin. Dipt. Nov. Reise, 314. 68. 
Een (? van Bahia (de Lacei'da) en een tweede van Guadeloupe 
(Delaunay), beiden in het museum te Brussel, komen met Schiner's 
beschrijving zoo geheel overeen , dat ik zouder schroom de bestemming 
durf aannemen , niettegenstaande het verschil van herkomst. De soort 
schijnt dus wijd verspreid. 
7. Sarcophaga chilensis Macq. 
Macq. Dipt. ex. II. 3. 104. 15. pi. 11. f. 6; Blanch, by Gay, Hist. 
fis. y poi. de mie, VII. 429. 3; v. d. Wulp, Notes frmi the Leyd. 
mus. IV. 88. 22. 
Twee wijfjes van Chile in het Leidsch museum. 
AMEBIKAANSCHB DIPTERA. 37 
De soort is zeer verwant aan de vorige; zij is kleiner, en de anus 
is niet helder roodgeel, maar slechts met gele bestuiving bedekt; de 
vleugels zijn aan het begin van den voorrand een weinig geelachtig. 
8. Sarcophag.1 fhavifrons Macq. 
Macq. Dipt. ex. supp. 1. 191. 24 >); Blanch, bij Gay, Hist. fis. y 
pol. de Chile, VIL 428. 1. pi. 5. f. 4. 
Een c? van Argentina (Weyenbergh). 
Blanchard's afbeelding is misteekend en doet naauwelijks aan eene 
Sarcophaga denken , ook wegens de gesloten en gesteelde spitscel ; in 
de afzonderlijke vleugelteekening (fig. 4(') is daarentegen de spitscel 
veel te wijd geopend , maar ook deze figuur geeft geen juiste voor- 
stelling van het aderbeloop. Myne determinatie grondt zich voornamelijk 
op de goudgele kleur van het voorhoofd en aangezigt en op den 
roodachtigen voorhoofdsband. 
9. Sarcophaga occidua Fabr. 
Fabr. Ent. Syst. IV. 315. 12; id. Syst. Anti. 288. 19; Wied. Auss, 
Zwei/L IL 368. 31. 
Een paartje van Argentina (Weyenbergh). 
Bij het <? is de voorhoofdsband alleen van voren roodachtig, hooger 
op meer zwart ; de anus is geheel grijs bestoven ; de achterscheenen 
zijn aan de binnenzijde naakt. Bij deze soort is de spitsdwarsader 
minder gebogen dan gewoonlijk ; aan de uitmonding der hulpader is 
een klein randdoorntje. 
10. Cynomyia flavipalpis Macq. 
Macq. Dipt. ex. supp. 4. 236. 3. 
Twee wijfjes, het eene van Fernambuc (Lartige), het andere uit 
de omstreken van Quebec (Provancher) , berusten in het museum te 
Brussel. 
MUSCINAE. 
1. Musea domestica L. 
Musea domestica, Linn. Faun. snee. 1833; Fabr. Syst. Anti. 287. 18; 
Meig. Syst. Beschr. V. 67. 31; Zett. Dipt. Scand. IV. 1335. 7; Schin. 
1) Ten onregte als van Brazilië vermeld; de voorwerpen waren uit Chile (zie 
Blanchard 1. c). 
38 AMEEIKAANSCHE DIPTEEA. 
Faun. auslr. I. 594; — M. analis, Macq. Dipt. ex. II. 3. 154. 10. pi. 
21 f. 2. 
In het museum te Brussel bevinden zich exemplaren van beide 
sexen van Guadeloupe (Delaunay), alsmede een $ uit Mexico (Dugès); 
een c? uit Chile berast in 's Rijks museum te Leiden; ik zelf bezit 
verscheidene exemplaren van beide sexen uit Argentina (Weyenbergh). 
De Argentijnsche exemplaren zijn iets kleiner, en de wangen en 
kinbakken zijn iets minder ontwikkeld, waardoor de kop zich wat 
korter vertoont ; overigens zie ik geen het minst verschil met onze 
inlandsche voorwerpen. M. analis Macq. (uit Chile) zal wel geen af- 
zonderlijke soort, maar hoogstens eene locale variëteit zijn. 
2. Compsomyia macellaria Fabr. 
Musea macellaria Fabr. Syst. ent. 776. 14; Wied. Auss. Zweifl. II. 
405. 38; — Compsomyia macellaria, E. Lynch Arribalzaga, Anal, de 
la Sociedad cient. argent. X. p. 71 (met al de daar aangevoerde citaten 
en synoniemen). *) 
Ik zag een 5 van Guadeloupe (Delaunay) in het museum te Brussel 
en bezit zelf beide sexen , die mij uit Argentina door Prof. Weyenbergh 
werden gezonden. 
Het is deze soort, die in Zuid- Amerika zich vaak bij den mensch 
in de neusholte en andere ligchaamsdeelen ontwikkelt ; zie daaromtrent 
o. a. : Etudes sur la Myasis par C. Lerbini, H. Weyenbergh et P. A. 
Conil, Buenos Aires 1878. 
3. Lncilia Caesar L. 
Musea Caesar, Linn. Faun. suec. 1828; Fabr. Spec. ins. IL 437. 10; 
id. Ent. Syst. IV. 316. 17; id. Syst. Antl. 289. 26; Fall. Muse. 46. 
20; Meig. Syst. Beschr. V. 51. 1; Zett. Ins. läpp. 655. 9; — Lucilia 
Caesar, Macq. Suit, à Büß'. Dipt. IL 252. 3 ; Zett, Dipt. Scand. IV. 
1312. 1; Schin. Faun, austr. 1. 590. 
Een $ uit de omstreken van Quebec (Provancher) in het museum 
te Brussel. 
1) Onder de talrijke synoniemen daar vermeld ontbreekt Callip/iora tristriata 
VerHuell, Tijdschr. voor de wis- en natuurk. wetensch. dl. III blz. 273, pi. III, 
2e helft. ^ ' 
AMEEIKAANSCHE DIPTERA. 39 
4. Lucilia cornicina Fabr. 
Musea cornicina, Fabr. Spec. ins. II. 438. 11; id. Ent. Syst. IV. 
317. 20; id. Syst. Antl 289. 20; Fall. Mnsc. 47. 21; Zett. Ins. läpp. 
655. 11 (excl. syn. Meig.); — Lucilia cornicina, Zett. Dipt. Scand. 
IV. 1316. 5; Schin. Faun, austr. I. 590; — Musca caesarion, Meig. 
Syst. Beschr. V. 57. 14. 
Een mannetje en twee wijfjes uit de omstreken van Quebec (Pro- 
vancher) in het museum te Brussel. 
5. Lucilia eximia Wied. 
Musea eximia, Wied. Auss. Zweifl. II. 399. 26. 
Een $ van St. Martin (Reigersma) in het Leidsch museum; twee 
dito van Argentina (Weyenbergh). 
L. punctipennis Macq. {Dipt. ex. supp. 3. 56. 40) schijnt voor 't 
minst verwant. 
6. Pyrellia violacea Fabr. 
Musea violacea, Fabr. Syst. Anti. 288. 25; Wied. Auss. Zweifl. II. 
409. 43. 
Verscheidene exemplaren van beide sexen van Guadeloupe (Delaunay) 
in het Brusselsche museum. 
Pyrellia violacea Macq. (Dipt. ex. supp. 4. 251. 8) is eene geheel 
andere, Aziatische soort. 
7. Dasyphora spinifera n. sp. 
Ex violaceo nigra; abdomine aeneo; an tenni s, palpis pedibusque 
nigris ; femorum intermediorum apice supra spinula parva armata ; 
antennarum seta ad apicem nuda; alis cinerascentibus , cellula apicali 
late aperta. — <? long. 5,5 mm. 
In het aderbeloop door de breed geopende spitscel op eene Cyrtoneura 
gelijkende, doch door de duidelijk behaarde oogen en verdere ken- 
merken tot het geslacht Dasyphora behoorende. 
Kop zwart ; alleen het ingedrukte gedeelte van het aangezigt onder 
de sprieten met grijzen weerschijn : voorhoofd als een smalle zwarte 
band tusschen de oogen doorgetrokken; mondrand een weinig vooruit- 
stekend , met vele borstels bezet. Sprieten en palpen zwart ; sprieten 
tot halverwege het gezigt reikende; sprietborstel aan de wortelhelft 
verdikt, tot ongeveer twee derden der lengte luchtig gevederd, verder 
^ AMEBIKàANSCH DIPTERA. 
naakt. Thorax en schildje, zwart, met paarsblaauwen gloed; geheel 
van voren op den thorax het begin van drie breede witte langsbanden , 
waarvan de middelste door eene zwarte streep is gespleten. Achterlijf 
metaalachtig donker blaauwgroen 5 in de zijden en op den laatsten 
ring met vrij lange borstels. Pooten zwart ; aan den binnenkant der 
voorscheenen eene bruingele zijdeachtige viltbekleeding ; borstels der 
voordijen zoowel van boven als van onderen , aan de achterdijen van 
onderen kamachtig geplaatst ; middeldijen lang, aan het eind van boven 
met een stomp doomtje, dat van eenige borstels omgeven is. Vleugel- 
schubben bruingrauw. Vleugels met grijze tint en zwarte aderen; 
ombuiging der discoidaal-ader afgerond; de spitscel breed geopend; 
middeldwarsader op het midden der schijfcel. 
Een <? uit Argentina (Weyenbergh). 
8. Calliphora phacoptera v. d. Wulp. 
V. d. Wulp, Notes from the Leyd. mus. IV. 88. 23. 
Chalybea; thorace antice striis albis; capite nigro, griseo poUinoso; 
antennis, palpis, barba pedibusque nigris ; calyptris fuscis, albo- 
limbatis. — $ long. 10 mm. 
Habitus als onze C. erythrocephala ; het voorhoofd iets smaller, de 
sprieten korter; de wangen en kinbakken iets minder ontwikkeld. 
Grondkleur van den kop zwart, doch door eene witte bestuiving 
grijs; in sommige rigtingen de wangen en oogkanten zuiver wit; de 
kinbaard zwart. Sprieten merkelijk korter dan het gezigt, zwart met 
grijze bestuiving ; sprietborstel lang , aan de wortelhelft verdikt en 
tot twee derden gevederd. Zuiger en palpen zwart. Thorax en schildje 
staalblaauw, met zwarte beharing; op den thorax vijf witte langs- 
lijnen, die evenwel achter den dwarsnaad onduidelijk worden. Ach- 
terlijf glanzig staalblaauw, in de zijden der beide eerste ringen met 
witachtige bestuiving. Pooten zwart; de dijen met eenigen blaauwen 
gloed. Vleugelschubben donkerbruin , met witten zoom. Vleugels glas- 
achtig, met grijze tint; aderbeloop als bij C. erythrocephala, alleen 
de spitscel iets wijder geopend en de middeldwarsader een weinig 
meer wortel waarts, vóór het midden der schijfcel geplaatst. 
Een $ uit Chile in 's Rijks museum te Leiden ; het is daar ontvangen 
van het Berlijnsch museum onder den bovengemelden naam, die van 
Philippi afkomstig zou wezen, ofschoon de soort, zooveel ik weet, 
»ergens is beschreven. 
AMERIKAANSCHB DIPTERA. 41 
9. Pollenia rndis Fabr. 
Musea rudis, Fabr. Ent. Sijsl. IV. 314. 9; id. Syst. Anti 287. 16; 
Fall. Musc. 48. 24; Meig. Syst. Bosclir. V. 66. 28; Zett. Ins. lapp. 
659. 22; id. Dipt. Scancl. IV. 1339. 11; — Pollenia rudis, Macq. 
Suit, à Bu ft'. Dipt. II. 269. 1 pi. 16 f. 18; Schin. Faun, austr. I. 
586; — Musca obscura, Fabr. Ent. Syst. IV. 315. 10; id. Syst. AnlL 
287. 17. 
Een 3' uit de omstreken van Quebec (Provancher) in het Brusselsche 
museum. 
10. C y r 1 n e n r a a s s i in i li s Fall. 
Musea assimilis Fall. Musc. 56. 41; — Anlhomyia assitnilis, Meig. 
Syst. Beseiir. V. 105. 39; — Cyrtoneura assimilis, Zett. Dipt. Scand. 
IV. 1351. 6; Schiner, Fn. austr. 1. 598; — Cyrtoneura aperta, Macq. 
Suit, à Buff. Dipt. IL 278. 15; Meig. Syst. Beschr. VII. 311. 14. 
Ik bezit een e?, door den heer Hartogh Heys van Zouteveen uit 
Noord-Amerika medegebragt en mij welwillend afgestaan. Zoover ik 
aan het wel niet geheel gave, maar toch nog vrij kenbare exemplaar 
kan bespeuren, wijkt het in geen enkel opzigt van onze inlandsche 
voorwerpen af. 
De soort is niet in den Catalogus van Osten Sacken vermeld. 
11. Cyrtoneura stabulans Fall. 
Musea stabulans, Fall. Musc. 52. 32. Meig. Syst. Beschr. V. 75. 42; 
Zett. Ins. lapp. 660. 29; — Cyrtoneura stabulans, Macq. Snit. à Buff. 
II. 277. 10; Zett. Dipt. Scand. IV. 1354. 9; Schiner, Fn. austr. I. 
597; v. d. Wulp, Notes from the Leyd. mus. IV. 89. 24. — Anthomyia 
cinerascenSjWied. Zool. mag. 1. 1. 79. 28; — Cyrtmieura vicina, Macq. 
Dipt. ex. II. 3. 157. 3; Blanch, bij Gay, Hist. fis. y pol. de Chile, 
VII. 437. 2. 
Een $ van Chile in 's Rijks museum te Leiden. Het komt met onze 
Europesche exemplaren overeen; alleen is de schijfdwarsader, die bij 
onze inlandsche voorwerpen cene flaauwe aanduiding van buiging 
heeft, hier meer zuiver regt. 
C. vicina zovL, volgens Macquart en Blanchard, alleen afwijken door 
het gemis van de zwarte rugstreep over het achterlijf; maar deze 
rugstreep is bij de Europesche voorwerpen niet altijd duidelijk; Schiner 
42 AMERIKA ANSCHE DIPTERA. 
maakt er dan ook bij zijne overigens vrij uitvoerige beschrijving geen 
melding van. Ik geloof daarom , dat men op dit kenmerk bezwaarlijk 
eene afzonderlijke soort kan aannemen. 
C. stalmlavs schijnt tot die insecten te behooren, welke zich ge- 
makkelijk kunnen verplaatsen en den mensch volgen waar hij zich 
vestigt; zij wordt ook veel meer in onze huizen gevonden dan in 
de vrije natuur. Osten Sacken telt haar op onder de Noord-Ameri- 
kaansche soorten (zie zijn' Catalogus); Schiner (Dipt. Nov. Reise, 304) 
vermeldt een exemplaar van Auckland ; en Macquart (üipt. ex. supp. 
4. 256) spreekt van Australische voorwerpen in het museum te 
Parijs. 
12. Cyrtoneura nndiseta n. sp. 
Obscure cinerea; thorace striis quatuor pedibusque nigris; antennis, 
palpis , scutelli apice anoque rufis ; alarum cellula apicali late aperta ; 
antennarum seta nuda. — ? long. 9 mm. 
Kop geelachtig aschgrauw; voorhoofd ruim een vierde der kop- 
breedte innemende , naar achteren niet versmald ; middenband zwart- 
achtig, ter wederzijde met eene rij korte borsteltjes; een paar langere 
borstels staan onmiddellijk boven de sprieten en verscheidene anderen 
op de kruin. Aangezigt regtstandig ; mondrand niet vooruitstekend , 
met een paar lange borstels, verder, even als de wangen, met een 
aantal kortere borstels. Sprieten en palpen donker roestkleurig ; de 
sprieten een weinig korter dan het gezigt; sprietborstel zwart, naakt, 
aan de wortelhelft verdikt. Thorax aschgrauw, van boven met vier 
zwarte, naar achteren ineensmeltende langsstrepen ; schildje zwart- 
achtig grauw , aan het einde roodachtig ; behalve de algemeene zwarte 
beharing, zijn aan de kanten en van achteren op den thorax en aan 
den achterrand van het schildje stevige borstels. Achterlijf eivormig; 
vierringig, aschgrauw met zwartbruine weerschij n vlekken : de vierde 
ring, met uitzondering van den wortel, helder roestkleurig. Pooten 
zwart ; voordijen zoowel van boven als van onderen , achterste dijen 
alleen van onderen met kamachtig gestelde stijve borstels ; achter- 
scheenen gebogen, met korte borstels. Vleugelschubben en vleugels 
grauw ; middeldwarsader schuin achterover , in 't midden boven de 
schijfcel ; de spitscel wijd geopend (ongeveer als bij C. stabulans) ; 
schijfdwarsader in 't midden tusschen de middeldwarsader en de ronde 
ombuiging der discoidaal-ader, 
AMEEIKAANSCHE DIPTERA. 43 
Een $ uit Argentina (Weyenbergh). 
Door den naakten sprietborstel van alle mij bekende soorten onder- 
scheiden ; het aderbeloop evenwel en de geheele habitus zijn die aan 
het genus Cyrloneura eigen. 
ANTHOMYINAE. 
1. Spilogaster sexpunctata n. sp. 
Cinerea ; abdomine punctis sex fuscis ; antennarum basi , palpis 
pedibusque rufis ; alarum nervo transverso medio distincte- , nervo 
transverso discoidali laeviter infuscato. — e? long. 8,5 mm. 
Aschgrauw. Aangezigt en kanten van het voorhoofd met witten 
weerschijn; voorhoofd zeer smal, met zwarten middenband; mondrand 
een klein weinig vooruitstekend ; zuiger zwart ; palpen roodgeel. Sprieten 
slank , bruinrood ; de wortelleden roodgeel ; sprietborstel vrij kort ge- 
vederd. Thorax van voren met vier donkere langsstrepen ; schildje rood- 
achtig grijs ; de binnenste rijen borstels op den thoraxrug, achter den 
dwarsnaad, bestaan elk slechts uit drie borstels. Achterlijf kegelvormig, 
op elk der drie eerste ringen twee zwartbruine stippen, die op den 
eersten ring kleiner, die op den derden ring grooter en duidelijker. 
Pooten roodgeel ; de tarsen een weinig verdonkerd ; de voordijen aan 
de spitshelft een weinig verdund, aan de middeldijen is dit nog in 
meerdere mate het geval ; aan de achterdijen zijn van onderen geen 
borstels. Vleugelschubben witachtig. Vleugels bruinachtig grauw, aan 
den voorrand meer geelachtig; middeld warsader zwartbruin gevlekt, 
op bijna twee derden der schijfcel ; achterdwarsader flaauw bruin 
gezoomd, een weinig gebogen; eerste achtercel aan de vleugelspits 
zeer wijd geopend ; laatste gedeelte der discoidaal-ader tot het voor- 
laatste als 3 : 2. 
Twee mannetjes uit Argentina (Weyenbergh). 
2. L 1 m n o p h o r a L y n c h il n. sp. 
Nigricans ; thorace cinereo , nigro-quadristriato ; abdomine albo-pol- 
linoso , nigro-punctulato ; antennis , palpis pedibusque nigris , genubus 
tibiisque testaceis ; alarum nervis transversalibus plus minusve infus- 
catis. — <? Î long. 6,5 mm. 
Kop zwartachtig, aan de wangen en aan de oogkanten, ook van 
44 AMERIKA ANSCHE DIPTERA. 
achteren, met zilverwitten weerschijn; voorhoofd in <? smal, met 
zwarten middenband, die van voren in eene bruine, zilverwit weer- 
schijnende stip eindigt ; in $ het voorhoofd breed , met uitzondering 
der witachtige oogkanten zwart ; aangezigt kort , regtstandig , de 
mondrand iets vooruitstekend. Sprieten, zuiger en palpen zwart; de 
sprieten bijna zoo lang als het gezigt ; het derde lid ruim dubbel zoo 
lang als het tweede ; de sprietborstel lang , aan de wortelhelft iets 
verdikt, schijnbaar naakt, doch bij sterke vergrooting korte haartjes 
vertoonende. Thorax van boven aschgrauw, met vier zwarte langs- 
strepen; borstzij den zwart met lichtgrijze beharing; schildje aschgrauw, 
in 't midden donkerbruin. Achterlijf breed eivormig, vierringig, zwart 
met lichtgrijze bestuiving , zwartbruine weerschijnvlekken en rugstreep , 
en zwarte borstelhaartjes, die langs den achterrand der ringen meer 
op eene rij zijn geplaatst. Pooten zwart; de knieën en scheenen geel- 
bruin ; de borstels onder aan de dijen kamachtig gesteld ; haken en 
voetballen bij het <? merkelijk langer dan bij het ? en van gebogen 
borstels omgeven. Vleugelschubben vuilwit met bruinen rand. Vleugels 
een weinig grauwachtig, met zwarte aderen en een zeer klein rand- 
doorntje ; de beide dwarsaderen bruinachtig gezoomd ; middeld warsader 
onder de uitmonding der subcostaal-ader , even voorbij het midden 
der schijfcel ; achterdwarsader iets ingebogen , op twee vijfden der 
eerste achtercel. 
Een paartje uit Argentina (Weyenbergh). 
Ik wijd deze soort aan den Argentijnschen entomoloog, den heer 
F. Lynch Arribalzaga, die met grooten ijver en scherpzinnigheid de 
vliegen van zijn land bestudeert. 
De soort schijnt naauw verwant aan L. fuscinevris Macq. {Dipt. ex. 
supp. 4. 263. 2), waarvan zij echter onderscheiden is door het gemis 
der witte driehoekige zijvlekken op het achterijf. 
3. Brachygastrina clialybea Wied. 
Anlhomijia chalybea Wied. Ams. Zweifl. II. 428. 15; — Linmopliora 
chalybea, Schiner, Dipt. Nov. Reise, 299. 13; — Brachygastrina viola- 
ceiveutris, Macq. Dipt. ex. supp. 4. 259, pi. 23 f. 17; — Blanch, bij 
Gay, Hist. fis. y pol. de Chile, VII. 439. 1. 
Een mannetje en drie wijfjes uit Argentina (Weyenbergh). 
De beschrijving van Wiedemann, ofschoon kort, en de iets uit- 
voeriger opgaven van Macquart zijn gelijkelijk op deze voorwerpen 
AMERIKAANSCHE DIPTERA. 45 
van toepassing, zoodat ik niet twijfel of beiden bedoelen dezelfde 
soort ; Macquart's afbeelding is als gewoonlijk te ruw om haar te 
herkennen. 
4. Ckortophila punctipeiinis Wied. 
Anthomyia punctipmnis , Wied. Aïias. Zwei/I. II. 435. 31 ; — Cras- 
pedochoeta punctipennis , Macq. Dipl. ex. supp. 4. 269. pi. 24 f. 14. 
Een mannetje en twee wijfjes van Argentina (Weyenbergh). 
Wiedemann noch Macquart kenden het (?; de laatste heeft zich 
laten verleiden door zekere gelijkenis met Coenosia tigrina, die hij 
bij het Î meende te zien, om voor deze soort een afzonderlijk ge- 
slacht op te rigten, dat volgens hem het midden zou houden tusschen 
Antiwniyia en Coenosia. Daargelaten de onmogelijkheid om juiste 
generieke kenmerken aan te geven, wanneer men van eene Antho- 
myine alleen de vrouwelijke sexe kent, blijkt het mij, nu ik ook 
het <? heb leeren kennen , dat wij hier met eene soort te doen hebben , 
die althans bij den tegenwoordigen stand der wetenschap niet gene- 
riek kan worden afgescheiden, en zoo dit al later mögt geschieden, 
dan nog zal het nieuwe genus zeker niet als verwant aan Coenosia 
kunnen worden beschouwd. 
Ter aanvulling der bestaande beschrijvingen moge het volgende 
dienen. 
De soort gelijkt in vele opzigten op onze Anthomyia antiqua Meig. 
De kop is lichtgi-ijs, in sommige rigtingen met zwarten, in andere 
met zilverwitten weerschijn ; de mondrand steekt niet vooruit en is 
iets roodachtig; de voorhoofdsdriehoek van het S loopt naar boven 
spits toe, zoodat de oogen op de kruin zamenstooten. Sprieten en 
palpen zijn zwart, de sprieten vrij breed, het derde hd dubbel zoo 
lang als het tweede, aan 't eind afgerond; de sprietborstel is niet 
volkomen naakt maar microscopisch behaard, aan de wortelhelft iets 
verdikt. De langsstrepen op den thorax zijn bij mijne exemplaren 
niet zwart, maar bruin; de middelste wordt over het schildje voort- 
gezet. Het achterlijf van het c? is smal, bandvormig, platgedrukt, 
licht aschgrauw met zwarte rugstreep en puntwratjes waaruit fijne 
borstels voortspruiten; onder aan den voorlaatsten lijfsring bevinden 
zich een paar tepel vormige organen. Ook bij het % is het achterlijf 
vrij smal; de rugstreep is minder duidelijk; de borstelwratjes daaren- 
tegen meer ontwikkeld; bij een der beide exemplaren is het schildje 
4g AMEBIKAANSCHE DIPTEÊA. 
eenigszins roodachtig. Bij het $ zijn de pooten zwart of zwartbruin: 
bij de beide wijfjes geelbruin (gelijk ook door Macquart wordt opge- 
geven) ; ik vermoed echter dat de voorwerpen , toen zij gedood werden , 
eerst kort te voren de pop hadden verlaten. Aan de vleugels zijn, 
behalve de randdoorn, nog korte borsteltjes aan den voorrand; de 
vlek op de schij f d warsader is vooral duidelijk ter plaatse waar deze 
van boven in de discoidaal-ader is ingewricht ; de middeldwarsader is 
voorbij de uitmonding der subcostaal-ader geplaatst; het laatste ge- 
deelte der discoidaal-ader is een weinig langer dan het voorlaatste; 
de schijfdwarsader is bij het <? iets ingebogen, bij de wijfjes regt. 
Ik bezit nog eene soort, aan de bovenstaande digt verwant, maar 
slechts in een enkel ?, mede van Argentina; het exemplaar is even- 
wel niet gaaf genoeg om voldoende te worden beschreven. De sprieten 
zijn wat zwaarder gebouwd; de randdoorn der vleugels ontbreekt of 
is althans uiterst klein, de vlekken op de vleugels zijn iets grooter 
en vermeerderd met eene digt bij den vleugelwortel en eene aan de 
uitmonding der cubitaal-ader ; ook de beide volgende langsaderen zijn 
aan het einde flaauw gevlekt. Ik heb deze soort voorloopig in mijne 
collectie den naam van Ch. spilota gegeven. In de vleugelteekening 
heeft zy veel overeenkomst met Spilogaster maculipennis Macq. {Dipt. 
ex. II. 3. 163. 2), die echter door den lang gevederden sprietborstel 
generiek onderscheiden is. 
5. Ghortophila albostriata n. sp. 
Nigra; thorace striis duabus dorsalibus subparallelis albis; pleuris 
stria acquali; abdomine maculis duabus albis in singulis segmentis; 
alis subhyalinis. — c? long. 4, 5 mm. 
Kop met sprieten en palpen zwart; aangezigt met witten weer- 
schijn; voorhoofdsdriehoek fluweelzwart; de oogen van boven naauwe- 
lijks iets gescheiden. Thorax fluweelzwart, op den rug met twee 
breede witte langsbanden , die van voren een klein weinig tot elkander 
neigen en van achteren over het eveneens fluweelzwarte schildje zijn 
voortgezet; een dergelijke witte band ter wederzijde van de schouders 
naar den vleugelwortel; achterrug grijs. Achterlijf plat , bandvormig, 
naar achteren iets versmald, zwart; op den tweeden en elk der vol- 
gende ringen twee groote witachtige vlekken, die alleen in sommige 
rigtiugen duidelijk uitkomen en eene rugstreep en de insnijdingen 
AMEBIKAANSCHE DIPTEBA. 47 
vrijlaten; het achterlijf digt niet fijne borstels bezet; onder den voor- 
laatsten buikring een paar groote schubvormige aanhangsels. Pooten 
zwart; de dijen met witten weerschijn. Vleugelschubben witachtig. 
Vleugels glasachtig met flaauwe bruinachtige tint en een duidelijk 
randdoorntje ; middeldwarsader op twee derden der schijfcel; cubitaal- 
ader en discoidaal-ader evenwijdig; sch ij fd warsader naauwelijks iets 
gebogen, op een derde gedeelte der eerste achtercel ingewricht. 
Een <? uit Argentina (Weyenbergh). 
De soort is digt verwant aan Ant/ioimjia Limligii Schin. {Dipt. 
Nov. Reise, 298. 12), die zich echter onderscheidt door de naar voren 
uit elkander loopende thorax-strepen en den zwartbruinen zoom aan 
den voorrand der vleugels; de vorm van den kop en het achterlijf 
is volkomen zooals Schiner dit van zijne soort aangeeft; hij maakt 
evenwel geen melding van aanhangsels aan den buik bij het <?. 
6. Cliortophila chlorogaster Wied. 
Wied. Ams. Zweifl. II. 427. 12. 
Op een $ van Argentina (Weyenbergh) past Wiedemann's beschrij- 
ving van het $ volkomen, buiten de gewone sexuële verschillen. 
Mijn exemplaar heeft het voorhoofd breed , met een zwarten , van 
achteren diep gespleten langsband; de sprieten zijn zwart, met langen, 
aan het wortelderde iets verdikten rugborstel. 
7. Homalomyia caniciilaris L. 
Musea canicularis, Linn. Faun. suec. 1841; Schrank, Ins. austr, 
462. 938; Fabr. Syst. Anti. 303. 97; Fall. Mme. 69. 72; — Anthomyia 
cntiicularis, Meig. Syst. Besehr. V. 143. 104; Macq. Suit à Buff. Dipt. 
II. 334. 5; Zett. Ins. lapp. 681. 86; ìà. Dipt. Scawd. IV. 1573. 188; — 
Philintlia eanieularis , Rob. D. Myod. 568. 1 ; — Homalomyia eanieularis, 
Schin. Faun, austr. I. 654; — Anthomyia chileiisis, Macq. Dipt. ex. 
II. 3. 171. 4; Blanch, by Gay, Hist. fis. y pol. de Chile,Yn. 442. 1. 
Een <? van Buenos-Aires (Weyenbergh) volkomen gelijk aan onze 
inlandsche exemplaren. 
CORDYLURINAE. 
1. (lordylnra bimacnlata Löw. 
C. bimaculata, Löw, Wieìi. Ent. Monatsehr. IV. 81. 3; id. Dipt, 
Amer. sept. Cent. III. 40; — C. macidipennis , v. d. Wulp, Tijdschr. 
4ft AMBEIKAANSCHE DIPTERA. 
voor Enlom. X. 152. 25 pi. 5 f. 7—9; — Lissa varipes, Walk. List 
Dipt. Brit. mus. IV. 1046. 
Een $ van Quebec (Provancher) in het museum te Brussel. 
2. Cordylnra pallida Fall. 
Fall. Scatom. 8. 4; Meig. Stjst. Beschr.Y. 242. 28; Zett. Ins. lapp. 
726. 8 ; id. Dipt. Scarni V. 2008. 12. 
Een î van Quebec (Provancher) in het museum te Brussel. 
TETANOCERINAE. 
1. E c t i n c e r a ? o c c i d e n t a 1 i s n. sp. PI. 2. fig. 9. 
Ex cinereo rufa; thorace substriato; capite albo; fronte, antennis, 
haustello , palpis pedibusque rufis ; alis immaculatis flavescentibus. — 
<Ì long. 6 mm. 
Habitus als onze Sepedmi spinipes , doch het tweede lid der sprieten 
korter dan het derde, het aangezigt breeder, de achterdijen minder 
lang en de achterscheenen niet gebogen. Wegens den naakten spriet- 
borstel kan de soort niet tot het geslacht Tetanocera worden gebragt; 
het best schijnt zij te passen in het geslacht Ectinocera Zett., waar- 
van de tot dusver eenig bekende soort {E. borealis Zett.) in het hooge 
noorden van Europa voorkomt. 
Kop wit : voorhoofd roodgeel , alleen op de kruin met borstels ; 
aangezigt en wangen breed, geheel naakt; kinbakken ver onder de 
oogen afdalende; zuiger, palpen en sprieten roodgeel; de sprieten regt 
vooruitstekend ; de beide eerste leden vrij kort ; het derde zoo lang 
als de beide voorgaanden te zamen , van boven ingebogen , met naakten, 
aan de wortelhelft iets verdikten rugborstel. Thorax, schildje en 
achterlijf grijsachtig rood; op den thorax vier bruine, niet zeer duide- 
lijke langsbanden; borstzijden geelachtig grijs, met een bruinen band 
van de schouders naar den vleugel wortel ; in de zijden van den thorax 
zwarte borstels ; een paar dergelijke aan het schildje. Achterlijf cylin- 
drisch, zesriugig, met lichtere insnijdingen en zwarte beharing. Pooten 
stevig, bleek roestkleurig; heupen geelachtig grijs; voordijen van boven en 
van onderen met kamachtig geplaatste borstels ; achterdijen van ouderen 
met borstels en bovendien met korte doorntjes; scheenen met eind- 
sporen; achterscheenen regt, met duidelijken praeapicalen borstel. 
AMEBIKAANSCHE DIPTEBA. 49 
Kolfjes roodgeel. Vleugels met roodgele tint, die aan den voorrand 
helderder is, maar tegen den achterrand meer naar het grijze overgaat ; 
aderen bruingeel; middeldwarsader op het midden der schijfcel; cubitaal- 
en discoidaal ader evenwijdig loopende; schijfdwarsader iets buikig 
uitgebogen, op het midden der eerste achtercel ingewricht. 
Een (? van Argentina (Weyenbergh). 
2. Tetanocera pictipes Löw. 
Low, Wien. Eni. Monatschr. III. 292 ; id. Monogr. Dipl. N. Amor. 1. 111. 
Een ? van Quebec (Provancher) in het museum te Brussel. 
PSILINAE. 
Loxocera cylindrica Say. 
Say, Jonrn. av. Phil. III. 98; Wied. Auss. Zweifl. II. 528. 
Twee mannetjes uit de omstreken van Quebec (Provancher) in het 
museum te Brussel. 
CALOBATINAE. 
1. Uerius rubescens Macq. 
Macq. Dipt. ex. II. 3. 242. 2. pi. 32 f. 6. 
Een $ uit Peru, in het museum te Brussel. 
2. Calobata erythrocephala Fabr. 
Fabr. Sißt. Anil. 2G0. 1; Wied. Avss. Zweifl. II. 532. 1. 
Twee wijfjes, het cene van Guadeloupe, het andere uit Mexico, 
in het museum te Brussel. 
3. Calobata diversa Schin. 
Schin. Dipt. Nov. Reise, 250. 57. 
Een exemplaar uit Mexico, in het Brusselsche museum. 
4. Calobata annoiata Fabr. 
Musea anmilata, Fahr. Ent. Syst. ÏV. 338. 111; — Cahhala anmilata, 
Fabr. Syst. Anil. 262. 7; Wied. Anss. Zweiß. IL 534. 5. 
Een paartje uit Suriname, in het Brusselsche museum. 
4 
50 AMEBIKAANSCHE DIPTERA. 
5. O a lo bat a cyan ei ventri s Macq. 
Macq. Dipt. ex. supp. 1. 215. 9. pi. 19 f. 5. 
Twee wijfjes uit Columbie, in het museum te Brussel. 
6. Calobata angnlata Löw. 
Löw, Beri. Ent. Zeitschr. X. 47. 87; Schm. Dipt. Nov. Reise, 2Ò3. 61. 
Een i van Bahia (de Lacerda), in het museum te Brussel. 
7. Calobata albiceps n. sp. 
Pallide rufa; capite argyreo-micante , vitta frontali ferruginea-, 
abdominis dorso fusco ; femoribus posticis annulo subapicali fusco ; 
aUs flavescentibus. — <? long. 6,5 mm. 
Habitus als onze C. pelroneìla. Bleek roodgeel; de kop met zilver- 
witten vlekkigen weerschijn, die alleen op den roestkleurigeu voor- 
hoofdsband geheel ontbreekt. Sprieten roodgeel ; de sprietborstel zwart- 
bruin , microscopisch behaard ; op den schedel een paar fijne zwarte 
borstels, eenige dergelijke borstels aan de kanten van den thorax en 
twee aan den achterrand van het schildje; eene vlek tegen den 
achterrug en het geheele achterlijf van boven zwartbruin. Aan de 
achterpooten hebben de dijen, even voor de spits, een bruinen ring 
en zijn ook de scheenen digt bij den wortel iets verdonkerd ; ook aan 
de middelpooten is eene aanduiding van zoodanige teekeniug. Kolfjes 
geel , de knop breed , eenigszins doorschijnend. Vleugels met geelachtige 
tint en gele aderen ; het aderbeloop volkomen gelijk aan onze in- 
landsche soorten. 
Een paar mannelijke exemplaren uit de omstreken van Quebec 
(Provancher) in het museum te Brussel. 
8. M i c r o p e z a u i g r i n a n. sp. 
Kigra subnitida ; facie antennisque ex ferrugineo fuscis ; haustello 
palpis halteribusque rufis; abdomine incisuris palüdis, ventre flavido; 
oviductu nigro nitido elongato ; pedibus (intermediis) piceis , coxis 
femorumque basi et apice rufis; alis cinerascentibus , cellula posteriori 
prima clausa apice appendiculata. — % long. 5 mm. (sine oviductu). 
Habitus ongeveer als onze M. corrigiolala. Zwart met eenigen glans. 
Kop langer dan breed; aangezigt donker roodbruin, met naauwelijks 
eenigen witten weerschijn ; sprieten van dezelfde kleur ; monddeelen 
AMEBIKAANSCHE DIPTERA. 51 
roodgeel; achterhoofd glanzig zwart, op de kruin met eenige borstels. 
Achterlijf met fijne geelachtige insnijdingen ; buik roodgeel ; eijerbuis 
glanzig zwart, ten minste twee derden zoo lang als het achterlijf. 
Heupen roodgeel ; aan de middelpooten zijn de dijen roodgeel , met 
een breeden zwartbruinen ring , die digt bij de basis begint en tot 
voorbij het midden reikt ; de roodgele spits nog met een bruin vlekje 
en ook de uiterste tip der knieën gebruind ; scheenen vuil roestkleurig ; 
tarsen donkerbruin (de voor- en achterpooten ontbreken aan mijn een ig 
exemplaar). Kolfjes roodgeel. Vleugels bruinachtig aschgrauw; eerste 
achtercel gesloten , spits toeloopend en aan 't einde gesteeld. 
Een $ uit Argentina (Weyenbergh). 
SEPSINAE. 
Semopoda cylindrica Fabr. 
Musea cylindrica, Fabr. Ent. Syst. IV. 336. 104; — Cahhala cylindrica, 
Fabr. Syst. Anti. 263. 11; — Sepsis cylindrica, Meig. Syst. Bescfir.y. 
290. 12; Zett. Ins. lapp. 748. 3; id. Dipt. Scand. VI. 2301. 17; — 
Nemopoda cylindrica , Macq. Snit. à Buff. Dipt. II. 480. 1 ; Schin. 
Faun. austr. II. 181 ; — Sepsis nitidida , Fall. Ortal. 21.2; — 
Nemopoda putris, Rob. D. Myod. 744. 1. 
Van deze Europesche soort bevinden zich exemplaren uit de om- 
streken van Quebec (Provancher) in het museum te Brussel. 
RHOPALOMERINAE. 
Rhinotera plnricellata Schin. 
Schiner, Dipt. Nov. Reise, 233. 8 pi. 3 f. 7. 
Ik ontving een exemplaar uit Argentina (Weyenbergh). 
ORTALINAE. 
1. Pyrgota nndata Wied. 
Pyrgota undata, Wied. Auss. Zwcift. II. 581. pi. 10. f. 6; Macq. 
Suit, à Buff. Dipt. II. 424. 1. pi. 18. f. 23; Gerst. Slctl. ent. Zeil. 
XXXI. 188. pi. 2. f. 7; Low, Monogr. Dipt. N. Am. III. 77. 2 ; — 
Oxyccphala fuscipcnnis, Macq. Dipt. ex. II. 3. 198. pl. 26. f. 6. 
Een $ uit Noord-Amerika in 's Rijks museum te Leiden. 
52 AMEEIKAANSCHE DIPTEEA. 
2. Rivellia viridulans Rob. D. 
RiveUia viridulans, Rob. D. Myod. 729. 2; Löw, Monogr. Dipt. N. 
Amer. III. 88. pi. 8. f. 4 ; — Trypeta qnadrif asciata , Walk. List 
Dipt. Brit. mus. IV. 993. f. 5; — Herina ru filar sis, Macq. Dipt. ex. 
supp. 5. 123. 7. pi. 7. f. 5. 
Een <? uit de omstreken van Quebec (Provancher) in het museum 
te Brussel. 
3. Stenopterina raexicana Macq. 
Herina mexicana, Macq. Dipt. ex. II. 3. 208. pi. 29. f. 2; Low, 
Momgr. Dipt. N. Am. III. 199. 
Een $ uit Columbie in het Brusselsche museum. 
4. Pterotaenia fasciata Wied. 
ùrtalis fasciala, Wied. Aiiss. Zweifl. IL 460. 5; — Tephrilis quin- 
qtic f asciala, Macq. Dipt. ex. supp. 4. 291. 18. pi. 27. f. 4; Blanch, 
bij Gay, Hist. fis. y pol. de Chile, VII. 456. 1. pi. 5. f. 9; — Ptero- 
taenia fasciata. Rond. Annuario della Società dei Naturalisti in Modena ^ 
anno HI : Diptera aliqua in Am. mer. lecta (sep. p. 6) ; — Apospasmica 
fasciala, Low, Monogr. Dipt. N. Am. III. 132. 
Een paar mannetjes uit Chile in het Leidsch museum ; een dito 
uit Argentina (Weyenbergh) in mijne collectie. 
Het geslacht Pterotaenia, door Rondani voor deze soort opgerigt, 
wordt door hem 1. c. gekenmerkt als volgt : 
„ Frons non distincte producta ultra oculos. Facies subperpendicu- 
laris. Antennae articulo tertio elongato, apice extrinsecus acutiusculo; 
secundo latitudine non distincte longiore ; arista nuda. 
„ Scutellum quatuor-setosum. 
„Alarum vena prima integra; secunda distincte producta ultra 
transversam anteriorem ; quarta et quinta non neque parum conver- 
gentes extrinsecus ; transversa anterior magis proxima exteriori quam 
interiori antica. Areola basalis postica angulo infero valde elongato. 
„Gen. inter Hcrinam et Myennem Desv. locandem. " 
Daar de boven aangehaalde afbeeldingen van Macquart en Blanchard 
veel te wenschen overlaten, acht ik het niet ondienstig eene schets- 
teekening van den kop en eene afbeelding van den vleugel te geven 
(PI. 2 fig. 10 en 11). 
AMERIKAAN8CHE DIPTERA. 53 
Synoniem met het geslacht Pterotaenia Rond, en op dezelfde soort 
gegrond, is het genus Apospasmica Löw, door dezen gekenmerkt als 
volgt : 
„ Front of equal breadth. Face rather strongly cannate , rather 
perpendicular and straight in profile ; the vertical diameter of the 
eyes very much larger than the horizontal one. 
„ Third antennal joint , on its upper side , gently but distinctly 
excised , very pointed at the end : arista very bare. 
„Thorax along the middle with bristles on the hind part only. 
„ First longitudinal vein with bristles towards its end only ; the 
end of the fourth longitudinal vein not curved forward 5 the posterior 
angle of the anal cell drawn in a narrow, exceedingly long lobe." 
5. Seoptera vibrans L. 
Musca vibrans, Linn. Faun. suec. 1867; Fabr. Spec. ins. II. 450. 
81 5 id. Ent. Syst. IV. 350. 158; — Tephritis vibrans, Fabr. Syst. 
Anti. 324. 39 ; — Ortalis vibrans , Fall. Ortal. 20. 6; Meig. Syst. Beschr. 
V. 284. 21; Macq. Suit, â Buff. Dipt. IL 437. 11; Zett. Ins. lapp. 
747. 3; id. Dipt. Scand. V. 2159. 7; — Myodina vibrans, Schin. Faun, 
austr. II. 85. 
Een <? van Guadeloupe (Delaunay) in het museum te Brussel; het 
komt volkomen overeen met onze Europesche voorwerpen. 
6. Ernesta eluta Löw. 
Löw, Beri. Ent. Zeit. XL 312. pi. 2. f. 19; id. Monogr. Dipt. N. 
Am. III. 168. 13 pi. 9. f. 18. 
Een (? uit Argentina (Weyenbergh). Tot dusver was de soort 
enkel van het eiland Cuba bekend : het blijkt dus dat zij ook op het 
vaste land van Zuid-Amerika voorkomt. 
7. Chaetopsis aenea Wied. 
Ortalis aenea, Wieà.Auss. Zweifl. II. 462; — Chaetopsis aenea, Löw, 
Beri, entom. Zeitschr. XI. 315. pi. 2. f. 21 ; id. 3Ionogr. Dipt. N. Am. 
III. 170. 1 pi. 9. f. 19; — Urojihora fui vi frons, Macq. Dipt. ex. supp. 
5. 125. 19. pi. 7. f. 8; — Trypeta Narytia, Walk. List Dipt. Brit. 
mus. IV. 992; — Trypeta {Aciura) aenea, v. d. Wulp, Tijdschr. v. 
Ent. X. 157. 26. pi. 5. f. 12—14. 
Een ? van Wisconsin (Thure Kumlien) in het Leidsch museum. 
54 AMBEIKAANSCHB DIPTERA, 
TRYPETINAE. 
1. Plagiostoma obliqua Say. 
Trypela obliqua, Say, Jouni. ac. Philadelph. VI. 186. 3; Low, 
Monogr. Dipt. N. Amcr. I. 99. 
Een $ uit Mexico (Dugès) in het museum te Brussel. 
2. Etttreta sparsa Wied. 
Trypeta sparsa, Wied. Auss. Zweifl. II. 492. 24; Low, Mon. Dipt. 
N. Amer. 1. 78. pi. 2. f. 13; id. IIL 274. 29. pl. 10. f. 13; — 
Plahjsloma latipennis, Macq. Dipl. ex. IL 3. 200. 3. pl. 26. f. 8. 
Twee mannetjes uit de omstreken van Quebec (Provancher) in het 
museum te Brussel. 
3. Urophora diapliana v. d. Wulp. 
V. d. Wulp, Notes from the Leyd. mus. IV. 90. 25. 
Aeneo-nigra; capite, antennis, coxis anticis, genubus, tarsorumque 
articulis duobus basalibus rufis; abdominis basi flava diaphana; alis fasciis 
quatuor fuscis, prima basali, secunda nervum transversalem medium 
attingente; tertia et quarta ad costam conjunctis. — c? (?) long. 2 mm. 
Glanzig metaalachtig groenzwart. Kop breeder dan de thorax, 
bruinrood even als de sprieten en monddeelen; aangezigt kort, naar 
onderen verbreed, in 't midden ingedrukt, aan den mondrand opge- 
wipt; het derde sprietenlid eivormig, met langen, regten, fijnen rug- 
borstel. Achterlijf aan den wortel breed , naar het einde spits toeloopend; 
de beide eerste ringen doorschijnend roodgeel. Pooten pekbruin ; de voor- 
heupen , de knieën en de beide eerste tarsenleden bruinrood. Vleugels 
(Pi. 2 fig. 12) glasachtig met vier donkerbruine banden ; de eerste digt bij 
den wortel ; de tweede van de mediastinaal-cel (ongeveer op de halve 
vleugellengte) uitgaande, de middeldwarsader aan de binnenzijde be- 
strijkende en naar onderen breeder wordende; de derde schuin over 
de schijfd warsader loopende en aan den voorrand verbonden met den 
vierden, die een breeden zoom aan de vleugelspits vormt. 
Een enkel exemplaar, dat ik wegens het ontbreken eener eijerbuis 
voor een <? houd, van het eiland St. Martin (Reigersma) in 's Rijks 
museum te Leiden. 
AMEEIKAANSCHE DIPTERA. 55 
4. Tephritis bullans Wied. 
Trypeta bullans, Wied. Anss. Zweiß. II. 506. 46. 
Beide sexen van Buenos Aires (Weyenbergh). 
Daar Wiedemann's beschrijving vrij kort is en vervaardigd naar 
een voorwerp zonder achterlijf, zal het niet overbodig zijn de soort 
andermaal en wat uitvoeriger te beschrijven. 
Mijne voorwerpen zijn kleiner dan hij aangeeft en slechts 2,5 mm. 
lang. Kop okergeel; aangezigt en een voorzoom aan het voorhoofd 
met witachtigen weerschijn; mondrand niet vooruitstekend; zuiger 
kort; voorhoofd met gele borstels, waarvan er twee op den schedel 
merkelijk langer zijn dan de anderen ; ook het achterhoofd met een 
krans van evenzoo" gekleurde borstels. Sprieten vrij lang , aan het eind 
van boven spits toeloopend ; sprietborstel lang en tot bijna de helft 
verdikt; bij het c? de sprieten kastanjebruin, bij het î roodgeel. 
Thorax bleek okergeel (niet zwavelgeel zooals Wiedemann opgeeft), 
in de zijden grauw met witachtige bestuiving ; schildje roodgeel ; 
achterrug donkergrijs; de borstels op den thorax allen geel, ook de 
vier borstels op het schildje, waarvan de beide buiten waartsche zeer 
lang. Achterlijf roodgeel, met geelachtige beharing; eijerbuis van het? 
zwartachtig, zoo lang als de beide laatste ringen, aan het eind regt 
afgeknot. Pooten roodgeel. Vleugels met een duidelijk randdoorntje en 
een zeer grof netwerk, waarin twee grootere donkerbruine vlekken, 
de eene tegen de uitmonding der subcostaal-ader , de andere tegen 
die der radiaal-ader; mijne afbeelding PI. 2 fig. 13 moge overigens 
een denkbeeld van de vleugelteekening geven ; het laatste gedeelte 
der discoidaal-ader is sterk gebogen. 
Digt verwant is ongetwijfeld T. melearjris Schin. {Dipt. Nov. Reise, 
272. 122); volgens Schiner's beschrijving zou ik deze zelfs als synoniem 
rekenen , ware het niet dat hij beide soorten kende en stellig als 
verschillend beschouwde. De heer Mik is zoo goed geweest mijne 
exemplaren met Wiedemann's typen in het Weener museum te ver- 
gelijken ; zij stemmen daarmede volkomen overeen. 
SAPROMYZINAE. 
1. lonchoea chalybea Wied. 
Wied. Auss. Zwei/l. II. 476. 2; Schin. Dipt. Nov. Reise, 282. 151, 
Beide sexen van Argentina (Weyenbergh). 
56 AMEBIKA.Ä.IfSCHB DIPTERA. 
De determinatie is zeker, wijl de exemplaren door den heer Mik 
met de typen in het Weener museum zijn vergeleken. 
2. Sapromyza philadelphica Macq. 
Macq. Dipt. ex. IL 3. 191. 13. 
Een paartje uit de omstreken van Quebec (Provancher) in het 
museum te Brussel. 
GEOMYZINAE. 
1. Heterochroa pietà Schin. 
Schiner, Dipt. Nov. Reise, 236. 16; v. d. Wulp, Notes from the 
Leyd. mus. IV. 90, 26. 
Een î uit Chile in 's Rijks museum te Leiden. 
Het exemplaar komt met Schiner 's beschrijving van het ^ genoeg- 
zaam overeen , om de bovenstaande determinatie te kunnen aannemen. 
Ik acht het evenwel niet overbodig eene afbeelding van het insect 
en van den vleugel te geven, ook ter wille van het verschil met de 
volgende, door mij te beschrijven, nieuwe soort. 
Aan Schiner's beschrijving voeg ik nog toe, dat het schildje ter 
wederzijde zwart gevlekt is , als een vervolg van de beide zij si repen 
op deu rug van den thorax. 
Onder de kenmerken van het genus geeft Schiner aan : „ der Abstand 
der beiden Queradern von einander so gross als der der Hintern vom 
Flügelrande". Het is mij niet volkomen duidelijk wat hij daarmede 
bedoelt : de aangehaalde zinsnede kan namelijk slaan op de discoidaal- 
ader en dan zou het laatste gedeelte dier ader even lang moeten zijn 
als het voorlaatste ; of wel het kan betrekking hebben op de posticaal- 
ader, en dan zou het laatste gedeelte van deze even lang moeten 
zijn als het voorlaatste gedeelte der discoidaal-ader. Noch het een 
noch het ander past geheel op het exemplaar, dat ik voor mij heb; 
mijne afbeeldingen pi. 2 fig. 14 en 15 toonen dit aan. Aan een 
sexueel verschil valt niet te denken. 
Bij dit geslacht eindigt de randader niet plotseling aan de uitmon- 
ding van eene der langsaderen aan de vleugelspits, maar zij is, 
ofschoon voorbij de cubitaal-ader dunner, om den geheelen vleugelrand 
doorgetrokken, iets wat bij de Musciden, zooveel ik weet, nergens 
elders wordt aangetroffen. 
AMŒEIKAANSCHE DIPTERA. 57 
2. Hcterochroa pictipennis v. d. Wulp. 
V. d. Wulp, Notes from the Leyd. mus. IV. 91. 27. 
Ochracea ; vitta frontali unica , vittis thoracis sex cum fasciis 
abdominis nigro-fuscis ; femoribus annulo subapicali fusco ; alis fusco- et 
albo-variegatis , basi flavescente, nervis transversalibus colore fusco 
non obtectis; nervorum partibus in colore fusco situatis nigris et 
incrassatis. — j long. 5 mm. 
Okergeel. Voorhoofd met eene smalle , donkerbruine , naar voren 
spits toeloopende en de sprieten niet bereikende langsstreep; aangezigt 
met witten weerschijn; ter wederzijde de gezigtslijsten met een zeer 
smallen zwarten zoom; het tweede sprietenlid van boven met een 
vrij langen zwarten borstel; de sprietborstel zelf mede zwart en met 
microscopische beharing (bij H.jncta zeer kort- maar duidelijk gevederd). 
Thorax van boven met twee ver uiteenstaande zwarte langsstrepen , 
die den voorrand niet geheel bereiken, en zich van achteren als een 
zijrand van het schildje voortzetten ; in de borstzij den, van de schouders 
tot onder den vleugel wortel eene dergelijke streep, en daaronder nog 
eene kortere boven de middelheupen. Achterlijf aan den vooiTand der 
ringen zwart of zwartbruin. Pooten bleek en vuil okergeel; vóór de 
spits der dijen een donkerbruine ring. Vleugels (PI. 2 fig. 16) merkelijk 
langer dan het achterlijf, aan de basis tot aan het eind der subcos- 
taal-ader (op ongeveer een derde der vleugellengte) geelachtig, verder 
donkerbruin en witachtig gevlekt; lichte vlekken bevinden zich om 
de beide dwarsaderen en zijn van zoodanige uitbreiding, dat zij ook 
in de daaronder en daarboven gelegen cellen indringen; voorts twee 
ronde en aan elkander verbonden lichte vlekken in 't midden der 
cubitaal-cel en der eerste achtercel, eene eenigszins di-iehoekige in de 
tweede achtercel, alsmede een paar halfronde aan de vleugelspits; de 
vleugeladeren zijn, overal waar zij de donkere teekening doorsnijden, 
verdikt en zwart; de posticaal-ader loopt geheel tot den vleugel- 
rand door. 
Een 2 uit Chile in het museum te Leiden. 
Er zijn nu van het genus Heterochroa , dat door Schiner tot de 
groep der Geomyzinae wordt gerekend, drie soorten bekend: H. picla 
Schin., /ƒ. bicolor Schin. en de hierboven beschreven H. pictipennis. 
Eerstgenoemde vertoont op den thorax-rug drie zwarte langsstrepen ; 
bij de beide anderen zijn daar slechts twee strepen aanwezig, door- 
dien de middenste is verdwenen, ü. bicolor heeft ongevlekte, bijna 
5g AMEBIKAANSCHB DIPTERA. 
glasachtige vleugels ; bij pida en inclipemiis daarentegen zijn de vleugels 
donkerbruin en witachtig gevlekt; bij pida is de posticaal-ader niet 
tot den vleugelrand voortgezet en de schijfd warsader is door de donkere 
teekening bedekt; bij pidipennis daarentegen loopt de posticaal-ader 
tot den vleugelrand door en laat de donkere teekening de ?chijf- 
dwarsader vrij. 
EPHYDRINAE. 
E p h y (1 r a e a e s i a n. sp. 
Nigra submetallica ; antennarum seta nuda ; epistomate cinereo ; geni- 
bus tibiis tarsisque ex rufo-fuscis ; alis cinereo-hyalinis. — j long. 3,5 mm^ 
Zwart, bijna zonder glans, maar op het voorhoofd, den thorax en 
het achterlijf met flaauwen staalblaauwen gloed. Het vooruitstekende 
aangezigt geelachtig aschgrauw , digt behaard ; de kinbakken grijs ; 
de sprieten zwart met naakten rugborstel. Borstzij den en heupen 
aschgrauw ; de dijen zwart met grijze bestuiving ; de knieën , scheenen 
en tarsen eenigszins tot het roestkleurige neigende. Kolf j es bruingeel. 
Vleugels grau wach tig , aan den voorrand zeer fijn en kort gewimperd ; 
schijfdwarsader een weinig voor het midden der eerste achtercel. 
Een 2 uit Argentina (Weyenbergh). 
Een tweede exemplaar (een<?), van dezelfde herkomst, onderscheidt 
zich door geringer grootte (2,75 mm.), meer groenachtigen metaalglans 
en geheel bruingele pooten ; het is , dunkt mij , slechts als eene lichtere 
variëteit te beschouwen. 
BORBOKINAE. 
Borborns hirtipes Macq. 
Macq. Dipt. ex. II. 3. 297. 2. pi. 35. f. 5; Blanch, by Gay, Hist. 
fis. y pot. de Chile, VIL 467. 1. 
Een paartje van Argentina (Weyenbergh). 
Aan deze exemplaren zijn niet alleen de beide eerste leden der 
sprieten, maar ook het derde roestkleurig ; de vlekken op de vleugels, 
die in Macquart's afbeelding allen te rondachtig zijn voorgesteld, 
zijn eigenlijk eene donkere bezooming der aderen, welke op de langs - 
aderen herhaaldelijk is afgebroken en zich daardoor als kleine streepjes 
vertoont; in de tusschenruimten zijn die aderen wit gekleurd, wat 
AMBBIKAANSCHB DIPTBBA. 59 
echter alleen voor den dag komt, als men den vleugel tegen eene 
donkere oppervlakte beschouwt ; een dergelijk wit plekje vertoont zich 
ook even vóór de uitmonding der subcostaal-ader. 
HIPPOBOSCIDAE. 
Ornithorayia crythrocephala Leach. 
Leach , Eprob. ins. 13. 3. pi. 27. f. 4—6 ; Wied. Auss. Ziveiß. II. 610. 5. 
Twee exemplaren van Guadeloupe (Delaunay), in het museum te 
Brussel. 
Verk a ng der afbeeldingen. 
PI. 1. Fig. 1. AUograpta obliqua Say j (achterlijf). 
„2. „ exotica Wied. $ (idem). 
„ 3. Mesograpta duplicata Wied. c? (idem). 
„4. „ pulchella Macq. ? (idem). 
„5. „ linearis n. sp. <? (idem). 
„6. „ arcifera Löw <? (idem). 
„ 7. „ multipunctata n. sp. ^ (idem). 
„8. „ basilaris Wied. c? (idem). 
„9. „ variabilis n. sp. ^ (idem). 
„ 10. Conops costatus F. (vleugel). 
„ 11. „ piciventris n. sp. (vleugel). 
„ 12. AUophora micans n. sp. (vleugel). 
„13. Belvosia bifasciata F. (kop). 
„14. „ „ (achterpoot). 
„ 15. „ rufipalpis Macq. (idem). 
„ 16. „ Weyenberghiana n. sp. 
. 17. „ „ (kop). 
„ lö. „ „ (achterpoot). 
60 AMBEIKAANSCHB DIPTBBA. 
PI, 2. Fig. 1. Prosena longipalpis n. sp. j (kop). 
„ 2. „ „ (vleugel). 
„3. „ sarcophagina n. sp. (kop). 
„ 4. „ „ (vleugel). 
„ 5. Dexia tenuieornis n. sp. (kop). 
„ 6. „ „ (vleugel). 
„7. „ parvicornis n. sp. (kop). 
„ 8. „ „ (vleugel). 
„ 9. Ectinocera ? occidentalis n. sp. <?. 
„ 10. Pterotaenia fasciata Wied. (kop). 
„ 11. „ „ (vleugel). 
„ 12. Urophora diaphana n. sp. (idem). 
„13. Tephritis bullans Wied. (idem). 
„ 14. Heterochroa pietà Schin. j. 
„ 15. „ „ (vleugel). 
„ 16. „ pictipennis n. sp. (idem).